Канори модари гетии зи Тифли ашк буд тар

کنار مادر گیتی ز طفل اشک بود تر

Биёади хушкии ҳулқуму ташнаи комии Асғар

بیاد خشکی حلقوم و تشنه کامی اصغر

Рзиъи сдии имомати Масеҳи маҳди каромат

رضیع ثدی امامت مسیح مهد کرامت

Шафиъи рӯзи қиёмат вале холиқи Акбар

شفیع روز قیامت ولی خالق اکبر

БмҳФли азалии шамъи ҷамъу шоҳиди ваҳдат

بمحفل ازلی شمع جمع و شاهد وحدت

Бҳсни лами излии сонии шабиҳи паямбар

بحسن لم یزلی ثانی شبیه پیمبر

Ягонаи кавкаби дарии остони вилоят

یگانه کوکب دُرّی آستان ولایت

Бтлъти оят « аллоҳи нур »ро шудаи мазҳар

بطلعت آیت «الله نور» را شده مظهر

Чаҳ шери хора ки шери фалаки мусаххару хораш

چه شیر خواره که شیر فلک مسخر و خارش

Чаҳ Тифли шер ки сад ақлро шудаи раҳбар

چه طفل شیر که صد عقل را شده رهبر

Бчҳраҳи рашки гулу мл , бтраҳи равнақи сунбул

بچهره رشک گل و مل، بطرّه رونق سنبل

Бшўру нағмаи зи булбули ҳазор бори накӯтар

بشور و نغمه ز بلبل هزار بار نکوتر

Лабаш чаҳ гавҳари рахшони ақиқу лаъли дурахшон

لبش چه گوهر رخشان عقیق و لعل درخشان

На аз Яман на Бадахшони зи канзи махфии довар

نه از یمن نه بدخشان ز کنز مخفی داور

Дареғу дард ки ёқӯти лаъли рӯҳи физоиш

دریغ و درد که یاقوت لعل روح فزایش

Чаҳ каҳрабо шуду марҷони дӯстро зада озар

چه کهربا شد و مرجان دوست را زده آذر

Лабӣ ки ғунчаи сероб аз ӯ гирифтаи тароват

لبی که غنچۀ سیراب از او گرفته طراوت

Чунон фусурда шуд аз тишнагӣ ки лои итсўр

چنان فسرده شد از تشنگی که لا یتصور

зи қаҳти об , лабӣ хушк монад дар лаби дарё

ز قحط آب، لبی خشک ماند در لب دریا

Ки слсбили лабаш буд рашки чашмаи кавсар

که سلسبیل لبش بود رشک چشمۀ کوثر

Лабии зи сӯз аташ зад шарар бхрмн ҳастӣ

لبی ز سوز عطش زد شرر بخرمن هستی

Ки буд мбдءи айни алҳиўаҳи Хизру Сикандар

که بود مبدء عین الحیوه خضر و سکندر

Надошт шер чаҳ он бачаи шери бешаи ҳиҷо

نداشت شیر چه آن بچه شیر بیشۀ هیجا

Шуд обаш аз дами пайкони обдори муқаддар

شد آبش از دم پیکان آبدار مقدر

Лабон ӯ ба табассуми зи завқи бодаи ваҳдат

لبان او به تبسم ز ذوق بادۀ وحدت

Забон ӯ мтрнми зи шавқи ҷилваи дилбар

زبان او مترنم ز شوق جلوۀ دلبر

Дарид хори хаданги он гулӯӣ чун гул ва сар зад

درید خار خدنگ آن گلوی چون گل و سر زد

зи бози ваии падару хӯни зи чашми модару хоҳар

ز باز وی پدر و خون ز چشم مادر و خواهر

Дар адами зангори бадани ақиқ Яман шуд

دُر عدم زنگار بدن عقیق یمن شد

Чаҳ шуд гулӯи ҳадафи новаки баранда чаҳ ханҷар

چه شد گلو هدف ناوک برنده چه خنجر

Халили дашти балои хӯн ҳаме фишонд ба боло

خلیل دشت بلا خون همی فشاند به بالا

Ки ин забеҳи ман эй дӯсти тӯҳфаи исти муҳақар

که این ذبیح من ای دوست تحفه ایست محقر

зи ашки пурди каёни вази шӯри навҳаи сароён

ز اشک پرد کیان وز شور نوحه سرایان

Сазад ки чашми малики кӯри боду гӯши фалаки кар

سزد که چشم ملک کور باد و گوش فلک کر