Дил буд бемори он бемори ишқи маи ҷабин
دل بود بیمار آن بیمار عشق مه جبین
Тан буд ранҷури он ранҷури ёри нозанин
تن بود رنجور آن رنجور یار نازنین
Оҳӯии табъам ба нахҷӣри ғамаш то шуд асир
آهوی طبعم به نخجیر غمش تا شد اسیر
Чун ба занҷири ситами сари риштаи дунёу дайн
چون به زنجیر ستم سر رشتۀ دنیا و دین
Шуд ба банди бандагон , сари ҳалқаи озодагон
شد به بند بندگان، سر حلقۀ آزادگان
ё сулаймони ҳалқаи аҳрӣманонро шуд нигин
یا سلیمان حلقۀ اهریمنان را شد نگین
Нуқтаи исломро паргор куфр омад муҳӣт
نقطهٔ اسلام را پرگار کفر آمد محیط
Маркази адл ҳақиқӣ шуд мадори зулму кин
مرکز عدل حقیقی شد مدار ظلم و کین
Тоӣри қудс аз фазоӣ инс рафт андари қафас
طائر قدس از فضای انس رفت اندر قفس
Шоҳбози авҷ ваҳдат шуд бдоми мушрикин
شاهباز اوج وحدت شد بدام مشرکین
Ҳамнишин зоғ шуд тоўси боғи кибриё
همنشین زاغ شد طاوس باغ کبریا
ё ки ънқоءу ҳумо бо каркасу шоҳини қарин
یا که عنقاء و هما با کرکس و شاهین قرین
Чун асир рӯм рафт аз Карбало то шом шавам
چون اسیر روم رفت از کربلا تا شام شوم
Подшоҳи Ясрибу шҳзодаҳи Эрони замин
پادشاه یثرب و شهزادۀ ایران زمین
Зебу зини олами имкони алии бен алҳусайн
زیب و زین عالم امکان علی بن الحسین
Нури яздони Сайиди саҷҷоди зини алъобдин
نور یزدان سید سجاد زین العابدین
Машриқи субҳи азали мафтӯни ҳасани лами изл
مشرق صبح ازل مفتون حسن لم یزل
Дардманди шоми меҳнати мубталои шомтин
دردمند شام محنت مبتلای شامتین
Сарви боғи истиқомати нахлаи пари нури тавр
سرو باغ استقامت نخلۀ پر نور طور
Гарчи шуд бешох ва бар он давҳаи илму яқин
گرچه شد بی شاخ و بر آن دوحۀ علم و یقین
Шуд зи сӯзи табу тоб , омад зи доғ дил битоб
شد ز سوز تب و تاب، آمد ز داغ دل بتاب
Гарчи оҳаш буд гоҳе сард ва гоҳе оташин
گرچه آهش بود گاهی سرد و گاهی آتشین
Канзи махфӣ буд лекини шуҳра ҳар шаҳр шуд
کنز مخفی بود لیکن شهرۀ هر شهر شد
То шавад сари муҳаббати ошкороу мубин
تا شود سرّ محبت آشکارا و مبین
Нола « ё лӣати уммии лами тлднӣ » бар кашид
نالۀ «یا لیت امی لم تلدنی» بر کشید
Баҳри ҳатки ҳурмати номӯси раби Алъоламин
بهر هتک حرمت ناموس رب العالمین
Онкӣ ҳамчун нуқтаи марказ буд собити қадам
آنکه همچون نقطۀ مرکز بود ثابت قدم
Кӣ наад по аз муҳӣти сабри беруни ин чунин ?
کی نهد پا از محیط صبر بیرون این چنین؟
Анаи шийъи ъҷоб сабра ъанд алмсоб
انه شیءُ عجاب صبره عند المصاب
Зишт бошад офарин бар сабри он сабри офарин
زشت باشد آفرین بر صبر آن صبر آفرین
Онкӣ аз вай шуд низом олам ҳастӣ бпоӣ
آنکه از وی شد نظام عالم هستی بپای
Сар бараҳна шуд бпо дар маҳфили пастии лъин
سر برهنه شد بپا در محفل پستی لعین
Шоҳиди гетии саропои сӯхт дар базми шароб
شاهد گیتی سراپا سوخت در بزم شراب
Ҳамчуи шамъ аз сӯзи дил бо шуълаи оҳу أнин
همچو شمع از سوز دل با شعلۀ آه و أنین
« лои тқли ҳҷро » ?шуанд аз маъдани ҷаҳлу ғурур
«لا تقل هجراً» شند از معدن جهل و غرور
Айни асрори улӯми أўлин ва охирин
عین اسرار علوم أولین و آخرین
Ёфт дар вайронаи шоми хароб аз кини макон
یافت در ویرانۀ شام خراب از کین مکان
Онкӣ буд андари мақоми лии маъаи аллоҳии макин
آنکه بود اندر مقام لی مع اللهی مکین
Ганҷро вайрона бояд , хоссаи ганҷи маърифат
گنج را ویرانه باید، خاصه گنج معرفت
Зини сабаб вайрона омад махзан дар смин
زین سبب ویرانه آمد مخزن دُرّ ثمین
Бас ки талхӣ ҳо чашид он хусрави ширини лабон
بس که تلخیها چشید آن خسرو شیرین لبان
Заҳрро нӯшед дар охири нафас чун ангабин
زهر را نوشید در آخر نفس چون انگبین