эй пайки ғам бар гӯ чаҳ шуд бемори мо ро
ای پیک غم بر گو چه شد بیمار ما را
Дилдори мо ро
دلدار ما را
Он навҷавони нотавони бенаво ро
آن نوجوان ناتوان بینوا را
Беошно ро
بی آشنا را
Ҷузи бонувони бенаво будаш парастор
جز بانوان بینوا بودش پرستار
ё ҳеҷ ғмхўор
یا هیچ غمخوار
ё буд ҷузи ашки равони он дилрабо ро
یا بود جز اشک روان آن دلربا را
Обии гуворо
آبی گوارا
Ҷузи ҳалқаи занҷир оё мӯнисӣ дошт
جز حلقۀ زنجیر آیا مونسی داشت
Ҳамза касе дошт
همزه کسی داشت
Бӯсед ҷузи банди гарони он дасту по ро
بوسید جز بند گران آن دست و پا را
Он пешво ро
آن پیشوا را
Кас длнўозӣ кард аз ӯ ҷузи тозӣона
کس دلنوازی کرد از او جز تازیانه
Оҳ аз замона
آه از زمانه
Паймӯд бо ӯ ҷузи ҷафои роҳи вафо ро
پیمود با او جز جفا راه وفا را
Расми сафо ро
رسم صفا را
Ҷузи заҳри ғами нӯшидаи он сарчашмаи нӯш
جز زهر غم نوشیده آن سرچشمۀ نوش
ё рафта аз ҳуш
یا رفته از هوش
Ҷузи хӯни дил дармон набӯд он мубтало ро
جز خون دل درمان نبود آن مبتلا را
Он бедаво ро
آن بی دوا را
Бо уштури урён чаҳ кард он зои рӯи ранҷур
با اشتر عریان چه کرد آن زا رو رنجور
Бо он раҳи давр
با آن ره دور
Мисдоқи арраҳмони алии алърши астўӣ ро
مصداق الرحمن علی العرش استوی را
Кард ошкоро
کرد آشکارا
Рӯзаши сияҳтар буд аз шоми ғарибон
روزش سیه تر بود از شام غریبان
Сар дар гиребон
سر در گریبان
Дӯд дилаш мезад шарар бар санги хоро
دود دلش می زد شرر بر سنگ خارا
Сӯзони фазо ро
سوزان فضا را
Аз таби таниш чун оташ сӯзанда сӯзон
از تب تنش چون آتش سوزنده سوزان
Шамъи фурӯзон
شمع فروزان
Каз нахлаи таври қудс « онаст норо »
کز نخلۀ طور قدس «آنست ناراً»
Ёрони худо ро
یاران خدا را
Сари ҳалқа тавҳид шуд дар ҳалқаи ширк
سر حلقۀ توحید شد در حلقۀ شرک
Бо фирқаи ширк
با فرقه شرک
Бастанди зоъони боли султони ҳумо ро
بستند زاعان بال سلطان هما را
Дасти худо ро
دست خدا را
Шуд гардани сари риштаи тақдиру тадбир
شد گردن سر رشتۀ تقدیر و تدبیر
Дар ғулу занҷир
در غل و زنجیر
Калаки ғамаши сўзондаи девони қазо ро
کلک غمش سوزانده دیوان قضا را
ё мосўӣ ро
یا ماسوی را
Рӯзӣ ки субҳ ғам зад аз шоми балои сар
روزی که صبح غم زد از شام بلا سر
Диданд яксар
دیدند یکسر
Аз машриқи неи шамъи базми кибриё ро
از مشرق نی شمع بزم کبریا را
Шамси алзҳӣ ро
شمس الضحی را
Оворагони нинавои дунболи бемор
آوارگان نینوا دنبال بیمار
Бо чашми хўнбор
با چشم خونبار
Нзоргри ойинаи эзади намо ро
نظارگر آئینۀ ایزد نما را
Раби алълӣ ро
رب العلی را
эй доду бедод аз ҷафои мардуми шом
ای داد و بیداد از جفای مردم شام
Бетанг ва бе ном
بی تنگ و بی نام
Бепарда карданд ахтари бурҷи ҳаё ро
بی پرده کردند اختر برج حیا را
Оли ъабо ро
آل عبا را
Аз нола « ё лӣати уммии лами тлднӣ »
از نالۀ «یا لیت امی لم تلدنی»
Арбоби маънӣ
ارباب معنی
Донанд қадари меҳнати шоми бало ро
دانند قدر محنت شام بلا را
Ваон моҷаро ро
وان ماجرا را
эй байти маъмури фалаки вайронаи гардӣ
ای بیت معمور فلک ویرانه گردی
Ҳаргиз нагардӣ
هرگز نگردی
Вайронаи бурданди итрати хайри алўрӣ ро
ویرانه بردند عترت خیر الوری را
Байти алҳдӣ ро
بیت الهدی را
Ганҷи ҳақиқатро бкнҷ ғам супурданд
گنج حقیقت را بکنج غم سپردند
Вайронаи бурданд
ویرانه بردند
Бурданди қадари гавҳари сангини баҳо ро
بردند قدر گوهر سنگین بها را
Бемунтаҳо ро
بی منتها را
Шамъи тариқатро бмотми хона ҷо шуд
شمع طریقت را بماتم خانه جا شد
Шамъ азо шуд
شمع عزا شد
Оташ фишон кард аз сурайё то срӣ ро
آتش فشان کرد از ثریا تا ثری را
Арзу само ро
ارض و سما را
Дардо ки дорои мақом « лии маъаи аллоҳ »
دردا که دارای مقام «لی مع الله»
Бо нолау оҳ
با ناله و آه
Шуд куфри мутлақро бхўории маҷлиси оро
شد کفر مطلق را بخواری مجلس آرا
Он беҳаё ро
آن بی حیا را
Чун шамъи андари базми он сармасти бода
چون شمع اندر بزم آن سرمست باده
Бар пои ситора
بر پا ستاره
Вндри фарози тахти зари нанги нсориٰ
وندر فراز تخت زر ننگ نصاریٰ
Раъси алскорӣ
رأس السکاری
Аз « лои тқли ҳҷро » забони ақли фаъол
از «لا تقل هجراً» زبان عقل فعال
Аз сӯзи ғами лол
از سوز غم لال
эй чархи дунпарвар зи ҳади барадии ҷафо ро
ای چرخ دون پرور ز حد بردی جفا را
Қадре мудоро
قدری مدارا