Навой булбули зи ишваи кул , фиғони қамарии зи шӯри сунбул

نوای بلبل ز عشوۀ کل، فغان قمری ز شور سنبل

Гирифта аз кафи Аннани тоқат , рабӯда аз дили марои таҳаммул

گرفته از کف عنان طاقت، ربوده از دل مرا تحمل

зи тӯтии табъи болатофат , хамӯш бӯдани зиҳии хроФт

ز طوطی طبع بالطافت، خموش بودن زهی خرافت

Бизан нўоӣӣ ки бими офат , буд дар ин сабр ва ин таъаммул

بزن نوائی که بیم آفت، بود در این صبر و این تأمل

Бизан нўоӣии биёади соқӣ , гуҳии ҳиҷозии гуҳии ироқӣ

بزن نوائی بیاد ساقی، گهی حجازی گهی عراقی

Ки вақт фурсат намонда боқӣ , макун таваққуф макун таъаллул

که وقت فرصت نمانده باقی، مکن توقف مکن تعلل

зи хам ваҳдат бануш ҷомӣ , зи ҷом ъушрат бигир комӣ

ز خمّ وحدت بنوش جامی، ز جام عشرت بگیر کامی

Мабош дар фикри нангу номӣ , ки айн хомӣаст ин тахайюл

مباش در فکر ننگ و نامی، که عین خامی است این تخیّل

Бисоз айшӣ бакӯш мутриб , медамодам бануш мутриб

بساز عیشی بکوش مطرب، می دمادم بنوش مطرب

Бдомн май фуруши мутриб , бизан дамии панҷаи тавассул

بدامن می فروش مطرب، بزن دمی پنجۀ توسل

Бмдҳи он дилбари ягона , ба нағма Эй кӯш ошиқона

بمدح آن دلبر یگانه، به نغمه ای کوش عاشقانه

Ба бар зи дили ғуссаи замона , макун ба бунёди ғами тазалзул

بِبَر ز دل غصهٔ زمانه، مکن به بنیاد غم تزلزل

зи васфи он нозанини шмоӣл , бавуҷуд сомъ бирақс қоил

ز وصف آن نازنین شمائل، به‌وَجدِ سامع برقص قائل

Вале надонам ки нест моӣл , ба он хату холу зулфу кокул

ولی ندانم که نیست مائل، به آن خط و خال و زلف و کاکل

Дилии зи савдоӣ ӯ нёсуд , бмҷмри хол ӯ кунед дӯд

دلی ز سودای او نیاسود، بمجمر خال او کنید دود

Чунонкӣ шуд ҳар чаҳ буд нобӯд , чаҳ анбару сандалу қрнФл

چنانکه شد هر چه بود نابود، چه عنبر و صندل و قرنفل

Табораки аллоҳ аз он ҳамаи нав , фиканда бар меҳру моҳи партав

تبارک الله از آن همه نو، فکنده بر مهر و ماه پرتو

Ҳазор ширини ҳазор хусрав , бҳлқаҳи бндгиш дар ғул

هزار شیرین هزار خسرو، بحلقۀ بندگیش در غلّ

Блби ҳадисии зи сари муҷмал , бҳсни маҷмӯъаи муфассал

بلب حدیثی ز سر مجمل، بحسن مجموعۀ مفصل

Бичин он гесуии мусалсал , фитодаи ҳам давр ва ҳам тасалсул

بچین آن گیسوی مسلسل، فتاده هم دور و هم تسلسل

Даҳон ӯ рашки чашмаи нӯш , зулоли Хизри андар ӯ фаромӯш

دهان او رشک چشمۀ نوش، زلال خضر اندر او فراموش

На оризаст он на ин баннои гӯш , ки як фалаки моҳ ва як чамани гул

نه عارضست آن نه این بنا گوش، که یک فلک ماه و یک چمن گل

Басӯрат он гавҳари муқаддас , зуҳӯри маънои зоти ақдас

بصورت آن گوهر مقدس، ظهور معنای ذات اقدس

Бқър дарё намерасад хас , бикуна ӯ чун расад таъаққул

بقعر دریا نمی رسد خس، بکنه او چون رسد تعقل

Бтлъти ойинаи таҷаллӣ , зи акс ӯ нури ақли куллӣ

بطلعت آئینۀ تجلی، ز عکس او نور عقل کلی

зи Лайлӣ ҳасан ӯст Лайлӣ , мисоли ноқис ки тмсл

ز لیلی حسن اوست لیلی، مثال ناقص که تمثل

Биравӣу мӯии он ягонаи дилбар , ҷамоли ғайбу ҳиҷоби Акбар

بروی و موی آن یگانه دلبر، جمال غیب و حجاب اکبر

Бҷлўаҳи сар то қадами паямбар , дар ӯ аёни сари кули фии алкул

بجلوه سر تا قدم پیمبر، در او عیان سرّ کلّ فی الکل

Ҳқиқаҳ алҳақу алҳқоӣқ , каломи нотиқи эмоми содиқ

حقیقه الحق و الحقائق، کلام ناطق امام صادق

Улӯмро кошифи алдқоӣқ , русумро ҳофиз аз тбдл

علوم را کاشف الدقائق، رسوم را حافظ از تبدل

Саҳифаи ҳикмати илоҳӣ , латифаи маърифати комаи ҳай

صحیفۀ حکمت الهی، لطیفۀ معرفت کما هی

Китоб ҳастӣ диҳад гувоҳӣ , ки ҳастӣ аз ӯ кунад таназзул

کتاب هستی دهد گواهی، که هستی از او کند تنزل

Халифаи хотами алнабӣин , натиҷаи содири нахустин

خلیفۀ خاتم النبیین، نتیجۀ صادر نخستین

Сулолаи то ваҳоу ёсин , слили рФрФи савору длдл

سلالۀ طا و ها و یاسین، سلیل رفرف سوار و دلدل

Ягонаи меҳри сипеҳри шоҳӣ , бҳкмш аз моҳ то бмоҳӣ

یگانه مهر سپهر شاهی، بحکمش از ماه تا بماهی

Мулӯкро гоҳи узри хоҳӣ , бар остонаши сари тзлл

ملوک را گاه عذر خواهی، بر آستانش سر تذلل

Бхлўти қудс « лии маъаи аллоҳ » , ҷамол ӯ шоҳидӣаст дилхоҳ

بخلوت قدس «لی مع الله»، جمال او شاهدی است دلخواه

Бшмъи рӯйиши хиради баради роҳ , ки ӯаст ҳақро раҳи тавассул

بشمع رویش خرد برد راه، که او است حق را ره توسل

Ҳарим ӯ маркази дўоӣр , бадӯри он нуқтаи ҷумлаи соир

حریم او مرکز دوائر، بدور آن نقطه جمله سائر

Мадори эҳсону файзи доӣр , муҳӣт ҳар лутф ва ҳар тФзл

مدار احسان و فیض دائر، محیط هر لطف و هر تفضل

Нахусти нақши китоби лориб , бузурги тғрои нусхаи ғайб

نخست نقش کتاب لاریب، بزرگ طغرای نسخۀ غیب

Ба субҳи содиқ ки шқ кунад ҳабиб , фиканд андари адами тахалхул

به صبح صادق که شق کند حبیب، فکند اندر عدم تخلخل

зи машриқи ҳасан ӯ дар офоқ , ҳазор хуршед карда ишроқ

ز مشرق حسن او در آفاق، هزار خورشید کرده اشراق

Ки шуд зи тоқати дили фалаки тоқ , замин биболед аз ин таҳаммул

که شد ز طاقت دل فلک طاق، زمین ببالید از این تحمل

Улӯм ӯ ҷумлаи олами оро , уқул аз дарак ӯ хиёрӣ

علوم او جمله عالم آرا، عقول از درک او خیاری

Забон ҳар хома нест ёро , ки нафт ӯро кунад тақаббул

زبان هر خامه نیست یارا، که نفت او را کند تقبل

Қаламрави маърифати боршод , бклк мшгин ӯст обод

قلمرو معرفت بارشاد، بکلک مشگین اوست آباد

Маҳосини хуй ӯ худо дод , дар ӯ буд рутбаи тأсл

محاسن خوی او خدا داد، در او بود رتبۀ تأصل

Сабо бирав то бқоби қавсин , бигӯ ба он шаҳриёри кунин

صبا برو تا بقاب قوسین، بگو به آن شهریار کونین

Касе бғир аз ту нест дар байн , ки мФтқрро кунад такаффул

کسی بغیر از تو نیست در بین، که مفتقر را کند تکفل

Чаҳ кам шавад аз мақоми шоҳӣ , агар кунӣ сӯии мо нигоҳӣ

چه کم شود از مقام شاهی، اگر کنی سوی ما نگاهی

Ки аз нигоҳии баради сиёҳӣ , бирав сифедӣ кунад таҳаввул

که از نگاهی برد سیاهی، برو سفیدی کند تحول

зи гардиши осмон чаҳ гӯям , ки бастаи дом макр ӯем

ز گردش آسمان چه گویم، که بستۀ دام مکر اویم

На дил ки роҳи қасидаи пўим , на табъро ҳолати тағаззул

نه دل که راه قصیده پویم، نه طبع را حالت تغزل

Чунон бдоми фалаки асирам , ки арш меларзад аз нафирам

چنان بدام فلک اسیرم، که عرش می لرزد از نفیرم

Бмстҷори ту мстҷирм , дар тавъами қиблаи тбтл

بمستجار تو مستجیرم، در توأم قبلۀ تبتل

Магари ту эй ғояи аломонӣ , маро ба умеди худ расонӣ

مگر تو ای غایه الامانی، مرا به امید خود رسانی

намесазад ин қадари туоне , макун аз ин бештари тағофул

نمی‌سزد این قدر توانی، مکن از این بیشتر تغافل