Бози шурии з сар мезанад сар
باز شوری ز سر می زند سر
Шӯри ширини лабии пари зи шукр
شور شیرین لبی پر ز شکر
Шӯри ишқи бутии моҳрхсор
شور عشق بتی ماهرخسار
Бо қаду қоматӣ чун санавбар
با قد و قامتی چون صنوبر
Ҳалқаи зулф ӯ доми дилҳо
حلقۀ زلف او دام دلها
Анбари осо ба аз нофа тар
عنبر آسا به از نافۀ تر
Онкӣ дар чини зулфаши дили ман
آنکه در چین زلفش دل من
Чун Ғаззолии парешону музтар
چون غزالی پریشان و مضطر
Рӯй ӯ дилрабои офати ақл
روی او دلربا آفت عقل
Буи ӯ ҷони Фзои рӯҳ парвар
بوی او جان فزا روح پرور
Ғамзааш ҷон сетанд ба мижгон
غمزه اش جان ستاند به مژگان
Гуҳ ба шамшер ва гоҳе ба ханҷар
گه به شمشیر و گاهی به خنجر
Шуъла рӯй ӯ оташи афрӯз
شعلۀ روی او آتش افروز
Ошиқи кӯй ӯ чун самандар
عاشق کوی او چون سمندر
Мтрбои шоми ҳиҷрон саҳар шуд
مطربا شام هجران سحر شد
Май дамади субҳу слии мунаввар
می دمد صبح و صلی منور
Соз айшӣ куну нағмае зан
ساز عیشی کن و نغمه ای زن
То ки гӯши фалакро кунад кар
تا که گوش فلک را کند کر
То бкўрии чашми рақибон
تا بکوری چشم رقیبان
Баҳра бурдорам аз васли дилбар
بهره بردارم از وصل دلبر
Соқио аз хами ишқи ҷонон
ساقیا از خم عشق جانان
Бода бояд бирезӣ бсоғр
باده باید بریزی بساغر
Соғарии сабз ҳамчун зумуррад
ساغری سبز همچون زمرد
Бодае ҳамчуи ёқӯти аҳмар
باده ای همچو یاقوت احمر
Бодае талхи корди басари шӯр
باده ای تلخ کآرد بسر شور
Лек ширин чаҳ қанди мукаррар
لیک شیرین چه قند مکرر
То марои тавсани табъи саркаш
تا مرا توسن طبع سرکش
Вом гардад на печади зи ман сар
وام گردد نه پیچد ز من سر
То марои булбули нутқ гуё
تا مرا بلبل نطق گویا
Андалебона гардад саногар
عندلیبانه گردد ثناگر
Дар мдиҳи худованди гетӣ
در مدیح خداوند گیتی
Рӯҳи олам , равони паямбар
روح عالم، روان پیمبر
Ақли ақдм , эмоми мақдам
عقل اقدم، امام مقدم
Дар ҳудуси замонии мؤхр
در حدوث زمانی مؤخر
Нусхаи олиёт ҳуруф аст
نسخۀ عالیات حروف است
Дафтари ишқу унвони дафтар
دفتر عشق و عنوان دفتر
Машриқи офтоби ҳақиқат
مشرق آفتاب حقیقت
Матлаъи нири зоти анвар
مطلع نیر ذات انور
Онкӣ аз нур зотаст муштақ
آنکه از نور ذاتست مشتق
Вонкаҳ дар коинотаст масдар
وانکه در کائناتست مصدر
Канзи махфии асрори ҳикмат
کنز مخفی اسرار حکمت
Маърифатроаст тобандаи гавҳар
معرفت را است تابنده گوهر
Мазҳари ғайби макнуни мутлақ
مظهر غیب مکنون مطلق
Исми аъзам дар ӯ расми мзмр
اسم اعظم در او رسم مضمر
Шоҳи иқлӣми ҳасани илоҳӣ
شاه اقلیم حسن الهی
Каз ситоиш басӣ ҳаст бартар
کز ستایش بسی هست برتر
Тарсам аз ғайраташ гар бигӯям
ترسم از غیرتش گر بگویم
Моҳи канъон ғуломӣаст дар бар
ماه کنعان غلامی است در بر
Юсуфи ҳасан ӯ сад чу ёқӯб
یوسف حسن او صد چو یعقوب
Дар каманди фироқаши мусаххар
در کمند فراقش مسخر
Бо гулистон ҳасанаш надорад
با گلستان حسنش ندارد
Пӯри озри ҳаросии зи озар
پور آزر هراسی ز آذر
Бо кулем ончӣ шуд аз таҷаллӣ
با کلیم آنچه شد از تجلی
намекунад нур ӯ сад баробар
می کند نور او صد برابر
Таври синоу ании анои аллоҳ
طور سینا و انی انا الله
Равзаи қудсу Мӯсои бен ҷаъфар
روضۀ قدس و موسی بن جعفر
Козими алғизи боби алҳавоъиҷ
کاظم الغیظ باب الحوائج
Соӣми алдҳри фии албрду алҳр
صائم الدهر فی البرد و الحرّ
Қуббаи каъбаи боргоҳаш
قبۀ کعبۀ بارگاهش
Қиблаи анноси фии албҳру албр
قبله الناس فی البحر و البرّ
Осмони ҳалқае бар дар ӯ
آسمان حلقه ای بر در او
Балки аз ҳалқае низ камтар
بلکه از حلقه ای نیز کمتر
Остони малики посбонаш
آستان ملک پاسبانش
Кӯии умеди касрӣу қайсар
کوی امید کسری و قیصر
Мстҷир дараш душману дӯст
مستجیر درش دشمن و دوست
Мстҷори мусулмону кофар
مستجار مسلمان و کافر
эй мудӣри манотиқи дамодам
ای مدیر مناطق دمادم
Ваии мадори дўоӣри саросар
وی مدار دوائر سراسر
Нуқтаи хиттаи сабру таслим
نقطۀ خطۀ صبر و تسلیم
Дар муҳӣти макорим чаҳ меҳвар
در محیط مکارم چه محور
Дар ҳақиқати тўӣии шоҳи мутлақ
در حقیقت توئی شاه مطلق
Дар тариқати тўӣии перу раҳбар
در طریقت توئی پیر و رهبر
Дар шариъати ту ҳафтуми имомӣ
در شریعت تو هفتم امامی
Ҳокиму маънии чори дафтар
حاکم و معنی چار دفتر
Аршро фарши роҳ ту хондам
عرش را فرش راه تو خواندم
Ҳотифӣ гуфт эй пасти манзар
هاتفی گفت ای پست منظر
Тоӣри сидраи алмнтҳӣ ро
طائر سدره المنتهی را
Тоӣри ҳимматаши бишиканади пар
طائر همتش بشکند پر
Аввалин пояаш қоби қавсин
اولین پایه اش قاب قوسین
Охирин поя бигзор ва бигузар
آخرین پایه بگذار و بگذر
Ончӣ дар қувва ваҳм ноед
آنچه در قوۀ وهم ناید
Кӣ тавонад кунад ақли бовар
کی تواند کند عقل باور
эй умеди дили мустамандон
ای امید دل مستمندان
Нест ин расми оқоу чокар
نیست این رسم آقا و چاکر
ё бияфкан маро дар чаҳ гӯр
یا بیفکن مرا در چه گور
ё ки аз чоҳи меҳнати баровар
یا که از چاه محنت برآور