Хабар аз Тӯси магари омада бо пайки сабо
خبر از طوس مگر آمده با پیک صبا
Аз ғариби алғрбоء
از غریب الغرباء
Ки чаҳ гул карда бетони перҳани сабри қабо
که چه گل کرده بتن پیرهن صبر قبا
Аз ғамаши оли ъабо
از غمش آل عبا
Таври синои таҷаллӣ шудаи яксон бо хок
طور سینای تجلی شده یکسان با خاک
Синаи синои чок
سینۀ سینا چاک
Гўӣӣ аз сӯзи ғаму ҳасрати он меҳри лақо
گوئی از سوز غم و حسرت آن مهر لقا
Хари Мӯсои съқо
خر موسی صعقا
Юсуфи Мисри ҳақиқат чаҳ шуд аз Ясриби давр
یوسف مصر حقیقت چه شد از یثرب دور
Шуд бпо шӯр нашӯр
شد بپا شور نشور
Пери канъони тариқати бсирўдии зи қафо
پیر کنعان طریقت بسیرودی ز قفا
Нағмаи вои асФо
نغمۀ وا اسفا
То ки он қиблаи офоқ равон шуд зи ҳарам
تا که آن قبلۀ آفاق روان شد ز حرم
ХўнФшон шуд замзам
خونفشان شد زمزم
Сайли хуноби ғамаш мавҷ зад азам қрӣ
سیل خوناب غمش موج زد از ام قری
То сурайёи зи срӣ
تا ثریا ز ثری
Чун сенаи барқи ҳақиқат ба сена бод расед
چون سنا برق حقیقت به سنا باد رسید
Арш бар худ ларзид
عرش بر خود لرزید
Аз таҷаллои шиквааши дили он кӯҳи расо
از تجلای شکوهش دل آن کوه رسا
Наъра зад раъди осо
نعره زد رعد آسا
Марв аз мақдам ӯ шуд зи сафои боғи Ирам
مرو از مقدم او شد ز صفا باغ ارم
Шуд пногоаҳ амам
شد پناگاه امم
зи фурӯғи рухам ӯ матлаъи анвори ҳудо
ز فروغ رخم او مطلع انوار هدی
Млҷأи шоҳу гадо
ملجأ شاه و گدا
Тӯс шуд то зи шарафи маркази тоўси азал
طوس شد تا ز شرف مرکز طاوس ازل
ё ки номӯси азал
یا که ناموس ازل
Сазад ар бӯса занад бар раҳ ӯ арши ъло
سزد ار بوسه زند بر ره او عرش علا
Ҷли шأноу ъло
جل شأناً و علا
Оҳ аз он аҳди вилоят ки баномаши бастанд
آه از آن عهد ولایت که بنامش بستند
Дил ӯро хстнд
دل او را خستند
Нишнидам ки ба он аҳд касе карда вафо
نشنیدم که به آن عهد کسی کرده وفا
Магар аз заҳри ҷафо
مگر از زهر جفا
Тахти шоҳии бъўзи таҳтаи тобуташ буд
تخت شاهی بعوض تختۀ تابوتش بود
Заҳри ғами қӯташ буд
زهر غم قوتش بود
Зон ҷиноят ки зи мأмўн шуда бо шоҳи ризо
زان جنایت که ز مأمون شده با شاه رضا
Сӯхти девони қазо
سوخت دیوان قضا
Он ситами пеша ки бо хусрави иқлӣми аласт
آن ستم پیشه که با خسرو اقلیم الست
Аҳдро басту шикаст
عهد را بست و شکست
На зи ҳақи бим ва на андешае аз рӯзи ҷазо
نه ز حق بیم و نه اندیشه ای از روز جزا
На ҳаросии зи сазо
نه هراسی ز سزا
Панҷа зад бар рухи ънқоءи қадами зоғи сиёҳ
پنجه زد بر رخ عنقاء قدم زاغ سیاه
Олимии гашти табоҳ
عالمی گشت تباه
Рехти зини воқеаи болу пари султони ҳумо
ریخت زین واقعه بال و پر سلطان هما
Шоҳиди ғайби намо
شاهد غیب نما
Гар ғарибона дар он манзили ғурбат ҷон дод
گر غریبانه در آن منزل غربت جان داد
Дар раҳ ҷонон дод
در ره جانان داد
Лек аз ҷилва дилдор шудаш коми раво
لیک از جلوۀ دلدار شدش کام روا
Ва басии дарди даво
و بسی درد دوا
Нӯҳи тӯфони балои рахт аз ин марҳалаи баст
نوح طوفان بلا رخت از این مرحله بست
Фалаки эҷоди шикаст
فلک ایجاد شکست
Ғарқаи лаҷа ғам шуд дили халқи ду саро
غرقۀ لجۀ غم شد دل خلق دو سرا
Як ба як навҳаи саро
یک به یک نوحه سرا
То ки аз заҳри ситами сӯхти зи сар то ба қадам
تا که از زهر ستم سوخت ز سر تا به قدم
Шамъи айвони қадам
شمع ایوان قدم
Рафт зини ҳодисаи ҳоӣлаҳ бар боди фано
رفت زین حادثۀ هائله بر باد فنا
Равнақи базм « Дино »
رونق بزم «دنا»
Миваи боғи набувват чаҳ з ангур кашид
میوۀ باغ نبوت چه ز انگور کشید
з ҳар ҷонсӯз чашид
ز هر جانسوز چشید
Рехти барг ва бар он шохи гули рӯҳ афзо
ریخت برگ و بر آن شاخ گل روح افزا
Нахлаи шукри зо
نخلۀ شکر زا
Бо дил ва бо ҷигараши донаи ангур чаҳ кард
با دل و با جگرش دانۀ انگور چه کرد
з ҳар мастур чаҳ кард
ز هر مستور چه کرد
Хирмании сӯхти зи як хӯшаи биқдру баҳо
خرمنی سوخت ز یک خوشۀ بیقدر و بها
Ва чаҳ ҳо кард чаҳ ҳо
و چهها کرد چهها
На аҷабгар зи ғамаши чашми фалак хӯн гиряд
نه عجب گر ز غمش چشم فلک خون گرید
Равад Ҷайҳун гиряд
رود جیحون گرید
ё пар аз хӯн шавад ин синаи сӯзони қазо
یا پر از خون شود این سینۀ سوزان قضا
Аз ғами шоҳи ризо
از غم شاه رضا