Дили фусурдаи ман ҳамчуи толеъи манҳус

دل فسردۀ من همچو طالع منحوس

Чунон нахуфта ки хезади зи ҷои ббонги хурӯс

چنان نخفته که خیزد ز جا ببانگ خروس

Дилӣ ки акси ҷамоли азали бадии зи аввал

دلی که عکس جمال ازل بدی ز اول

Дар охири омада аз шурии амали маъкӯс

در آخر آمده از شوری عمل معکوس

Дилӣ ки буд худ ойинаи таҷаллӣ , шуд

دلی که بود خود آئینۀ تجلی، شد

зи занги маъсияту сайри қҳқрии мнкўс

ز زنگ معصیت و سیر قهقری منکوس

Дилӣ ки тоӣр қудсаст вази ошёни ҷалол

دلی که طائر قدس است وز آشیان جلال

зи баҳри дона дар ин хокдон буд маҳбӯс

ز بهر دانه در این خاکدان بود محبوس

зи лавҳ дил натавон занги маъсияти бурдан

ز لوح دل نتوان زنگ معصیت بردن

Магари бсўдн бар хоки остонаи Тӯс

مگر بسودن بر خاک آستانۀ طوس

МтоФи олами ислому каъбаи имон

مطاف عالم اسلام و کعبۀ ایمان

Ҳарими муҳтарами қудси ҳазрати қуддус

حریم محترم قدس حضرت قدوس

Ягонаи рўзи муқаддас ки ҳафт гунбади чарх

یگانه روض مقدس که هفت گنبد چرخ

Бар остон рафеъаш занад ҳазорон бӯс

بر آستان رفیعش زند هزاران بوس

Мақоми олии шоҳӣ ки дар замину замон

مقام عالی شاهی که در زمین و زمان

Ббоми арши муъалла бслтнт зада кӯс

ببام عرش معلی بسلطنت زده کوس

Амири алавӣу суфлои зи малик то малакӯт

امیر علوی و سفلی ز ملک تا ملکوت

Млики ҳақу малик , молики уқулу нуфус

ملیک حق و ملک، مالک عقول و نفوس

Ризои набӣу васиро сулолаи номӣ

رضا نبی و وصی را سلالۀ نامی

Худои ъзу ҷлро бузургтар номӯс

خدای عز و جل را بزرگتر ناموس

Малики ситодаи паии хизматаши алии алоқдом

ملک ستاده پی خدمتش علی الاقدام

Бҷону дили хати фармони ниҳодаи фавқи рؤўс

بجان و دل خط فرمان نهاده فوق رؤوس

Ғуломи ҳикмату рأиши ду сад арстолис

غلام حکمت و رأیش دو صد ارسطالیس

Марӣзи дори шифояши ҳазор Батламиюс

مریض دار شفایش هزار بطلمیوس

Чаҳ аз Мадинаи хури ососўӣ хуросон рафт

چه از مدینه خور آساسوی خراسان رفت

Фитод машриқу мағриб ба нолау афсӯс

فتاد مشرق و مغرب به ناله و افسوس

Хиёнатӣ ки зи мأмўн буруз кард накард

خیانتی که ز مأمون بروز کرد نکرد

Ба ҳеҷ бандаи яздони парасти ҳеҷ маҷус

به هیچ بندۀ یزدان پرست هیچ مجوس

Агарчӣ дошт аз он бе вафои вилояти аҳд

اگرچه داشت از آن بی وفا ولایت عهد

Валек буд бар ӯ малики Тӯси ҳамчуи хнўс

ولیک بود بر او ملک طوس همچو خنوس

Бдшти ғурбат агар заҳр хӯрд ва ҷон биспурад

بدشت غربت اگر زهر خورد و جان بسپرد

Вале ба ҷазбаи инс худоӣ шуд мأнўс

ولی به جذبۀ انس خدای شد مأنوس

Чаҳ шамъ , гарми таҷаллои шоҳиди ваҳдат

چه شمع، گرم تجلای شاهد وحدت

Ки шаҳд буд бар ӯ заҳри он кФўри иؤўс

که شهد بود بر او زهر آن کفور یؤوس

Чаҳ шоҳид оядат аз дар бшохи гули мангар

چه شاهد آیدت از در بشاخ گل منگر

Чаҳ шамъ анҷуман омад хамӯш шуд фонӯс

چه شمع انجمن آمد خموش شد فانوس

Ба офтоби ҳақиқати шуъоъи сони пайваст

به آفتاب حقیقت شعاع سان پیوست

Ки аз сумуми балои сӯхти ҷони шамси шмўс

که از سموم بلا سوخت جان شمس شموس

зи дасти зоғи сияҳ заҳр хӯрд аз ангур

ز دست زاغ سیه زهر خورد از انگور

зи шавқ , ҷилва мастона кард чун тоўс

ز شوق، جلوۀ مستانه کرد چون طاوس