Хами гардуни дун лабрез хӯнаст

خم گردون دون لبریز خونست

Бкоми бода навашон вожгӯнаст

بکام باده نوشان واژگونست

Насиб ҳар ки бошад қурбаши афзӯн

نصیب هر که باشد قربش افزون

Аз ин минои ғам ҷомӣ фузунаст

از این مینای غم جامی فزونست

Ҳарифи маҷлиси саҳбои бичўн

حریف مجلس صهبای بیچون

Қарини ғусса бе чанд ва чунаст

قرین غصۀ بی چند و چونست

На анҷои масти ин ҷоми бало ро

نه انجا مست این جام بلا را

Ки аз оғоз ҳастӣ то кунунаст

که از آغاز هستی تا کنونست

Аҷаб расмӣаст даврони фалак ро

عجب رسمی است دوران فلک را

Ки ҷавру давр ӯ аз ҳад бурунаст

که جور و دور او از حد برونست

Марои ин нақши гӯногӯни гардун

مرا این نقش گوناگون گردون

Ба рнгонг меҳнат раҳнамӯнаст

به رنگانگ محنت رهنمونست

Ҳар ошўбист дар малики шаҳодат

هر آشوبیست در ملک شهادت

зи шӯри олам ғайб масӯнаст

ز شور عالم غیب مصونست

Агар шурӣ надорад ақли раҳбар

اگر شوری ندارد عقل رهبر

Чаро сар гашта дашт ҷунунаст ?

چرا سر گشتۀ دشت جنونست؟

Магари болои баланди рояти дайн

مگر بالا بلند رایت دین

зи теғи ибн мулҷам сарнигӯнаст ?

ز تیغ ابن ملجم سرنگونست؟

Малоики зини мусӣбати ашки боринд

ملائک زین مصیبت اشک بارند

Хлоӣқи чеҳра дар хӯн ме нигоранд

خلائق چهره در خون می نگارند

Хазони гулшан дайн шуд ки мардум

خزان گلشن دین شد که مردم

зи сайли ашк чун абр баҳоранд

ز سیل اشک چون ابر بهارند

Чаҳ ҷой гиряасту ашкборист

چه جای گریه است و اشکباریست

Биҷои ашк бояд хӯн баборанд

بجای اشک باید خون ببارند

Ҳамоно сӯзи барқу нолаи раъд

همانا سوز برق و نالۀ رعد

зи сӯз сӯгворон ёдгоранд

ز سوز سوگواران یادگارند

Азизон рӯй аз ин ғам ме харошанд

عزیزان روی از این غم می خراشند

Канизони зини мсиб доғ доранд

کنیزان زین مصیب داغ دارند

Ҷавонони пер дар аҳди ҷавонӣ

جوانان پیر در عهد جوانی

Ки як олами балоро зери боринд

که یک عالم بلا را زیر بارند

Навомиси имомат бе маломат

نوامیس امامت بی ملامت

Парешони мӯӣ ва зоранду нзорнд

پریشان موی و زارند و نزارند

Хавонини ҳиҷозиро зи ошӯб

خوانین حجازی را ز آشوب

Сазад малики Ироқ аз бен бар оранд

سزد ملک عراق از بن بر آرند

Нўохўони бонувони шӯриши ангез

نواخوان بانوان شورش انگیز

Бисӯз қамарӣ ва шӯр ҳазоранд

بسوز قمری و شور هزارند

Замин аз чист хон ғуссау ғам ?

زمین از چیست خوان غصه و غم؟

з марг кист пушти осмони хам ?

ز مرگ کیست پشت آسمان خم؟

Басити хок то айвони афлок

بسیط خاک تا ایوان افلاک

Муҳӣти нола ва оҳасту мотам

محیط ناله و آه است و ماتم

Хаданги кӣна захмӣ зад бадалҳо

خدنگ کینه زخمی زد بدلها

Ки ҳаргиз ба нахоҳад шуд ба марҳам

که هرگز به نخواهد شد به مرهم

Қалам зад муншии девони меҳнат

قلم زد منشی دیوان محنت

Пас аз ин бар ҳадиси мо тақаддум

پس از این بر حدیث ما تقدم

зи қатли фотиҳи иқлӣми ваҳдат

ز قتل فاتح اقلیم وحدت

Ду то шуд қомати яктои хотам

دو تا شد قامت یکتای خاتم

Ду чашми Фрқдон хўнбор гардад

دو چشم فرقدان خونبار گردد

Ҳасанро бо ҳусайн бинад чаҳ бо ҳам

حسن را با حسین بیند چه با هم

Мапурс аз нолаи ҷонсӯзи ҷбрил

مپرس از نالۀ جانسوز جبریل

Магӯ аз сайли ашки чашми одам

مگو از سیل اشک چشم آدم

Халили аллоҳи қарини шуълаи оҳ

خلیل الله قرین شعلۀ آه

Буд Нӯҳи набӣ бо навҳаи ҳамдам

بود نوح نبی با نوحه همدم

Батавр ғами дил аз каф дода Мӯсо

بطور غم دل از کف داده موسی

Бгрдўн сиҳаҳ зад исои ибни Марям

بگردون صیحه زد عیسی ابن مریم

Нашурӣ шуд бпо аз як ҷаҳони шӯр

نشوری شد بپا از یک جهان شور

На аз таии сҷлу арзи маншур

نه از طی سجل و عرض منشور

Аҷаби шурӣ дар ин зулмат саро шуд

عجب شوری در این ظلمت سرا شد

зи шӯри сокинони олами нур

ز شور ساکنان عالم نور

Бигӯаш аҳли дили фарёди ҷбрил

بگوش اهل دل فریاد جبریل

Ҳикоят мекунад аз нафхаи сувар

حکایت می کند از نفخۀ صور

зи сайли ашки сӯзони хиттаи хок

ز سیل اشک سوزان خطۀ خاک

Бъини ҳақи намояди баҳри мсҷўр

بعین حق نماید بحر مسجور

Чаро аз ҳам наризад сақфи мрФўъ ?

چرا از هم نریزد سقف مرفوع؟

Чаро вайрон нагардад байти маъмур ?

چرا ویران نگردد بیت معمور؟

Каломи аллоҳи нотиқи гашти хомӯш

کلام الله ناطق گشت خاموش

Чаро набӯд китоби аллоҳи маҳҷӯр ?

چرا نبود کتاب الله مهجور؟

Зуҳӯри ғайб макнун рафт дар хок

ظهور غیب مکنون رفت در خاک

Таҷаллӣ кард сари сари мастур

تجلی کرد سر سر مستور

Шикаст аз тешаи кини шохи тӯбо

شکست از تیشۀ کین شاخ طوبی

зи ғам оташ фишон шуд нахлаи тавр

ز غم آتش فشان شد نخلۀ طور

Бмотмхонаҳи ҳўроءи инсӣ

بماتمخانۀ حوراء انسی

Басари хок мусӣбат мекунад ҳур

بسر خاک مصیبت می کند حور

Фитод аз теша бе эътидолӣ

فتاد از تیشۀ بی اعتدالی

зи боғ « Фостқм » тӯбои мисолӣ

ز باغ «فاستقم» طوبی مثالی

Чу сарви ҷӯйбор раҳмат афтод

چو سرو جویبار رحمت افتاد

Нараст аз гулшани ҳикмати ниҳолӣ

نرست از گلشن حکمت نهالی

зи шамшери лъини лам изл шуд

ز شمشیر لعین لم یزل شد

Бхўни рангини ҷамоли лоязолӣ

بخون رنگین جمال لایزالی

зи теғи мулҳидии шқ алқмр шуд

ز تیغ ملحدی شق القمر شد

Валикин то ба абрӯии ҳилолӣ

ولیکن تا به ابروی هلالی

Намонад аз тезии чанголи каркас

نماند از تیزی چنگال کرکس

зи ънқоءи ҳақиқати пару болӣ

ز عنقاء حقیقت پر و بالی

Дареғ аз гардиши гардун ки омад

دریغ از گردش گردون که آمد

Ба банди бандае мавлои алмўолӣ

به بند بنده ای مولی الموالی

Фиғон аз пастии дунё ки афтод

فغان از پستی دنیا که افتاد

Бадасти сифлае раби алмъолӣ

بدست سفله ای رب المعالی

Наме барадаши таҷаллигар бакулӣ

نمی بردش تجلی گر بکلی

Надодии шер , рӯбаҳро маҷолӣ

ندادی شیر، روبه را مجالی

Чунин тақдир шуд субҳи азал ро

چنین تقدیر شد صبح ازل را

Ки то шоми абад бар вай бинолӣ

که تا شام ابد بر وی بنالی

Чаҳ аз шамшери кини шқ алқмр шуд

چه از شمشیر کین شق القمر شد

Замину осмони зер ва зибр шуд

زمین و آسمان زیر و زبر شد

Қалам мншқ шуду нақшаши мусӣбат

قلم منشق شد و نقشش مصیبت

Дар алвоҳи маъонӣ ва сувар шуд

در الواح معانی و صور شد

Хами гардуни дуни нил ғам ифшоанд

خم گردون دون نیل غم افشاند

Ҷаҳонро ҷомаи мотам ба бар шуд

جهان را جامه ماتم به بر شد

Қазои тарҳи бисотӣ аз азои рехт

قضا طرح بساطی از عزا ریخت

Каз оҳу нолаи бунёд қадар шуд

کز آه و ناله بنیاد قدر شد

Насиби аҳли дили зинхўони мотам

نصیب اهل دل زینخوان ماتم

Сиришки дидау хӯн ҷигар шуд

سرشک دیده و خون جگر شد

Ббодии қоф то қоф абад рафт

ببادی قاف تا قاف ابد رفت

Чаҳ ънқоءи азал бебол ва пар шуд

چه عنقاء ازل بی بال و پر شد

Бдоғи ноМуродӣ ҳар дилии сӯхт

بداغ نامرادی هر دلی سوخت

Чаҳ шмшмири Муродии шуъла вар шуд

چه شمشمیر مرادی شعله ور شد

Насими субҳгоҳӣ чун сумум аст

نسیم صبحگاهی چون سموم است

Аз ин оташ ки дар вақт саҳар шуд

از این آتش که در وقت سحر شد

Сиррӣ аз сарсар бедод бшикофт

سری از صرصر بیداد بشکافت

Ки хоки ғами ҷаҳониро басар шуд

که خاک غم جهانی را بسر شد

Чаҳ султони ҳуморо болу пари сӯхт

چه سلطان هما را بال و پر سوخت

Шаҳаншоҳи ҳақиқатро ҷигари сӯхт

شهنشاه حقیقت را جگر سوخت

Сумуми кин чаҳ зад бар гулшани дайн

سموم کین چه زد بر گلشن دین

На танҳо шохи гул ҳар хушк ватар сӯхт

نه تنها شاخ گل هر خشک و تر سوخت

зи доғи лолаи зори илму ҳикмат

ز داغ لاله زار علم و حکمت

Китобу суннати хайри албшри сӯхт

کتاب و سنت خیر البشر سوخت

Таба шуд хирмани шамси маориф

تبه شد خرمن شمس معارف

Ҳамоно ҳосили даври қамари сӯхт

همانا حاصل دور قمر سوخت

зи сӯзи муншии девони тақдир

ز سوز منشی دیوان تقدیر

Қазоро хомау лавҳу қадари сӯхт

قضا را خامه و لوح و قدر سوخت

Сазад каз чашми замзами хӯни баборад

سزد کز چشم زمزم خون ببارد

Ки рукни каъбау ҳаҷари ҳаҷари сӯхт

که رکن کعبه و حجر حجر سوخت

Магӯ аз равнақи ислому имон

مگو از رونق اسلام و ایمان

Ки аъзами рояти фатҳу зафари сӯхт

که اعظم رایت فتح و ظفر سوخت

Басар тӯбо кунад хоки мусӣбат

بسر طوبی کند خاک مصیبت

Ки сарви гулшани ваҳдати зи сари сӯхт

که سرو گلشن وحدت ز سر سوخت

Чу наргис ҳар ки шабро буд бедор

چو نرگس هر که شب را بود بیدار

Дилаш аз шуълаи оҳи саҳари сӯхт

دلش از شعلۀ آه سحر سوخت

На дар аршасту фарши ин шевану шин

نه در عرش است و فرش این شیون و شین

Буд дар моўроءи ҳитаи أин

بود در ماوراء حیطۀ أین

Дар он гулшан ки қамариро буд шӯр

در آن گلشن که قمری را بود شور

Ғроби албин гумномаст фии албин

غراب البین گمنام است فی البین

зи сари тоҷи рисолат бар замин зад

ز سر تاج رسالت بر زمین زد

Худованди сарири қоб ва қавсин

خداوند سریر قاب و قوسین

Чаро аз дил нанолад соҳиби шаръ

چرا از دل ننالد صاحب شرع

зи қатли муфтии дайни қозии дайн

ز قتل مفتی دین قاضی دین

Ду то шуд тораки он яккаи тозӣ

دو تا شد تارک آن یکه تازی

Ки будӣ пушти зинро рӯй ӯ зин

که بودی پشت زین را روی او زین

Сар маснад нишин адлу инсоф

سر مسند نشین عدل و انصاف

Лақади أзҳии басаеви алҷўри нисфин

لقد أضحی بسیف الجور نصفین

Чаро баҳри ҳукми айни маориф

چرا بحر حکم عین معارف

Чунин хкшидаҳ дар як турфаи алъайн ?

چنین خکشیده در یک طرفه العین؟

Магар фармонравоӣ кун факон рафт

مگر فرمانروای کن فکان رفت

Ки ошӯбаст дар иқлӣми кунин ?

که آشوب است در اقلیم کونین؟

Сазад қуръон ки аз ваҳдат бинолад

سزد قرآن که از وحدت بنالد

Бирафт онкас ки будӣ сонии аснин

برفت آنکس که بودی ثانی اثنین

Чаро набӯд раиятро риоят

چرا نبود رعیت را رعایت

Магар рафт аз миёни шоҳи вилоят ?

مگر رفت از میان شاه ولایت؟

Чаро ошуфта шуд шмли ҳақиқат

چرا آشفته شد شمل حقیقت

Магари ҳақро нигунсораст роят ?

مگر حق را نگونسار است رایت؟

Чаро аз нави ҳарами байт алснм шуд

چرا از نو حرم بیت الصنم شد

Магар вайрон шуд арқони ҳидоят ?

مگر ویران شد ارکان هدایت؟

Чаро ислом менолад зи ғурбат

چرا اسلام می نالد ز غربت

Магар рафташ зи сари зилли ҳимоят ?

مگر رفتش ز سر ظل حمایت؟

Чаро қуръони қарини сӯз ва соз аст

چرا قرآن قرین سوز و ساز است

Магар ҳар сӯра шуд маҳв ва ҳар оят ?

مگر هر سوره شد محو و هر آیت؟

Чаро суннат занад бар синау сар

چرا سنت زند بر سینه و سر

Магар аз ҳодисӣ дорад ривоят ?

مگر از حادثی دارد روایت؟

Чаро ойинаи хуршед тира аст

چرا آئینۀ خورشید تیره است

Магар аз қисса Эй дорад ҳикоят ?

مگر از قصه ای دارد حکایت؟

Чаро хунобаи миборди зи гардун

چرا خونابه میبارد ز گردون

Магар аз ғусса Эй дорад шикоят ?

مگر از غصه ای دارد شکایت؟

Ҷаҳони биҷони зи қатли ҷони ҷонон

جهان بیجان ز قتل جان جانان

Фиғони зини ҷавр ва дод аз ин ҷиноят ?

فغان زین جور و داد از این جنایت؟

Марои дили баҳри оншоҳӣ ду нимаст

مرا دل بهر آنشاهی دو نیمست

Ки аз теғи каҷаш дайн мустақӣмаст

که از تیغ کجش دین مستقیمست

Чаҳ шуд маснад нишин лии маъаи аллоҳ ?

چه شد مسند نشین لی مع الله؟

Ки фарши роҳ ӯ арш азимаст

که فرش راه او عرش عظیمست

Ҳарами нолони худованди ҳарами кӯ ?

حرم نالان خداوند حرم کو؟

Ки арқони ҳидоят зу қўимст

که ارکان هدایت زو قویمست

МтоФи зумраи рӯҳонӣони кӯ ?

مطاف زمرۀ روحانیان کو؟

Ки кӯяш мстҷорасту ҳтимст

که کویش مستجار است و حطیمست

Чаҳ бар сари қиблаи тавҳидро рафт

چه بر سر قبلۀ توحید را رفت

Ки дар миҳроби тоъати сар ду нимаст ?

که در محراب طاعت سر دو نیمست؟

Таҷаллии онҷнобши барад аз даст

تجلی آنجنابش برد از دست

Ки гуфтӣ таври синоу климст

که گفتی طور سینا و کلیمست

Вагарна бар сулаймони офарӣнӣ

وگرنه بر سلیمان آفرینی

Чаҳ ҷои ҳамла дев раҷимаст ?

چه جای حمله دیو رجیمست؟

Шҳо дар остонати мФтқр чун

شها در آستانت مفتقر چون

Саг асҳоб Каҳфасту рқимст

سگ اصحاب کهفست و رقیمست

Бифармо як назар бар ҳоли зораш

بفرما یک نظر بر حال زارش

Ки лутфи ому анъомати ъмимст

که لطف عام و انعامت عمیمست