То дар байтулҳаром аз оташи бегонаи сӯхт

تا در بیت الحرام از آتش بیگانه سوخت

Каъба вайрон шуд ҳарам аз сӯзи соҳибхонаи сӯхт

کعبه ویران شد حرم از سوز صاحبخانه سوخت

Шамъи базми офариниш бо ҳазорон ашку оҳ

شمع بزم آفرینش با هزاران اشک و آه

Шуд чунон каз дӯди оҳаши синаи кошонаи сӯхт

شد چنان کز دود آهش سینۀ کاشانه سوخت

Оташӣ дар байти маъмури вилоят шуъла зад

آتشی در بیت معمور ولایت شعله زد

То абади зоншълаҳ ҳар маъмур ва ҳар вайронаи сӯхт

تا ابد زانشعله هر معمور و هر ویرانه سوخت

Оҳ аз он паймони шикан каз кӣнаи хами ғадир

آه از آن پیمان شکن کز کینۀ خم غدیر

Оташӣ афрӯхт то ҳам хам ва ҳам паймонаи сӯхт

آتشی افروخت تا هم خم و هم پیمانه سوخت

Лайлии ҳасани қадам чун сӯхт аз сар то қадам

لیلی حسن قدم چون سوخت از سر تا قدم

Ҳамчуи маҷнӯни ақли раҳбарро дили девонаи сӯхт

همچو مجنون عقل رهبر را دل دیوانه سوخت

Гулшани фаррухи фари тавҳид Андам шуд табоҳ

گلشن فرخ فر توحید آندم شد تباه

Каз сумуми ширки оншохи гули фарзонаи сӯхт

کز سموم شرک آنشاخ گل فرزانه سوخت

Ганҷи илм ва маърифат шуд туъмаи афъии сифат

گنج علم و معرفت شد طعمۀ افعی صفت

То ки аз бедоди ду нони гавҳари икдонаҳи сӯхт

تا که از بیداد دو نان گوهر یکدانه سوخت

Ҳосили боғ набувват рафт бар боди фано

حاصل باغ نبوت رفت بر باد فنا

Хирманӣ дар орзӯии хоми обу донаи сӯхт

خرمنی در آرزوی خام آب و دانه سوخت

Каркаси дун панҷа зад бар рӯй тоўси азал

کرکس دون پنجه زد بر روی طاوس ازل

Олимӣ аз ҳасрати онҷлўаҳи мастонаи сӯхт

عالمی از حسرت آنجلوۀ مستانه سوخت

Синае каз маърифати ганҷинаи асрор буд

سینه ای کز معرفت گنجینۀ اسرار بود

Кӣ сазовори фишори ондру девор буд ?

کی سزاوار فشار آن در و دیوار بود؟

Таври синои таҷаллии машъалӣ аз нур шуд

طور سینای تجلی مشعلی از نور شد

Синаи синои ваҳдати муштаал аз нор буд

سینۀ سینای وحدت مشتعل از نار بود

Нола бонӯ зад андар хирман ҳастӣ шарар

نالۀ بانو زد اندر خرمن هستی شرر

Гўӣии андари таври ғам чун нахли оташбор буд

گوئی اندر طور غم چون نخل آتشبار بود

Онкӣ кардӣ моҳи тобони пеш ӯ паҳлуи тиҳӣ

آنکه کردی ماه تابان پیش او پهلو تهی

Аз куҷои паҳлавӣ ӯро тоби он озор буд ?

از کجا پهلوی او را تاب آن آزار بود؟

Гардиши гардуни дуни байн каз ҷафои сомрӣ

گردش گردون دون بین کز جفای سامری

Нуқтаи парвардгори ваҳдати маркази мсмор буд !

نقطۀ پروردگار وحدت مرکز مسمار بود!

Сӯраташ нилӣ шуд аз силӣ ки чун сайли сиёҳ

صورتش نیلی شد از سیلی که چون سیل سیاه

Рӯй гетии зини мусӣбат то қиёмати тор буд

روی گیتی زین مصیبت تا قیامت تار بود

Шаҳриёрӣ шуд ба банди бандае аз бандагон

شهریاری شد به بند بنده ای از بندگان

Онкии ҷбрили аминаши бандаи дарбор буд

آنکه جبریل امینش بندۀ دربار بود

Аз қафои шоҳ , бонӯ бо навой ҷонгдоз

از قفای شاه، بانو با نوای جانگداز

То тўоноӣии бетон , то қӯти рафтор буд

تا توانائی بتن، تا قوت رفتار بود

Гарчи боз ва хаста шуд , вази кори дасташ баста шуд

گرچه باز و خسته شد، وز کار دستش بسته شد

Лек пои ҳимматаш бар гунбади даввор буд

لیک پای همتش بر گنبد دوار بود

Гавҳарии сангини баҳо аз абри гавҳари бори рехт

گوهری سنگین بها از ابر گوهر بار ریخت

Каз ғами ҷонсӯз ӯ хӯн аз дару девори рехт

کز غم جانسوز او خون از در و دیوار ریخت

То зи гулзори ҳақоиқи нави гулӣ бар бод рафт

تا ز گلزار حقایق نو گلی بر باد رفت

Як чамани гули сарсари бедоди зи он гулзори рехт

یک چمن گل صرصر بیداد ز آن گلزار ریخت

Шохаи тӯбои мисолиро зи осеби хасон

شاخۀ طوبی مثالی را ز آسیب خسان

Офатӣ омад ки яксар ҳам бирав ҳам бори рехт

آفتی آمد که یکسر هم برو هم بار ریخت

Ғунчаи ншгФтаҳ эй аз лолаи зори маърифат

غنچۀ نشگفته ای از لاله زار معرفت

Аз фарози шохсорӣ аз ҷафои хори рехт

از فراز شاخساری از جفای خار ریخت

Ахтари фаррух фарӣ афтод аз бурҷи шараф

اختر فرخ فری افتاد از برج شرف

Космони хуноби ғам аз дидаи хўнбори рехт

کاسمان خوناب غم از دیدۀ خونبار ریخت

Тӯтӣ эй зинхои кодон парвоз карду хоки ғам

طوطی ای زینخا کدان پرواز کرد و خاک غم

Бар саросари тӯтӣони олами асрори рехт

بر سراسر طوطیان عالم اسرار ریخت

Бсмлӣ дар хӯни тпид аз ҷавр ҷаббор анед

بسملی در خون طپید از جور جبار عنید

ё ки ънқоءи азали хӯни дил аз минқори рехт

یا که عنقاء ازل خون دل از منقار ریخت

Зуҳраи Заҳро чаҳ аз осеби паҳлу дар гузашт

زهرۀ زهرا چه از آسیب پهلو در گذشت

Чашмаҳои хӯни зи чашми собиту сайёри рехт

چشمه های خون ز چشم ثابت و سیار ریخت

Мҳбти рӯҳи аломин то поймол дев шуд

مهبط روح الامین تا پایمال دیو شد

Шӯришӣ сар зад ки сақфи гунбади даввори рехт

شورشی سر زد که سقف گنبد دوار ریخت

Шуд бпои шӯру наво то аз дили бонӯии шоҳ

شد بپا شور و نوا تا از دل بانوی شاه

Рафт аз кафи сабру тоқати фӯт аз зонуии шоҳ

رفت از کف صبر و طاقت فوت از زانوی شاه

Хаста шуд паҳлавӣ хотун рафт аз ӯ тоб ва тавон

خسته شد پهلوی خاتون رفت از او تاب و توان

Ончунон каз печу тобиш баста шуд бозуии шоҳ

آنچنان کز پیچ و تابش بسته شد بازوی شاه

То ҳақиқатро баннои ҳақи дасту гардан баста шуд

تا حقیقت را بنا حق دست و گردن بسته شد

Дасти бедоди раият боз шуд бар рӯй шоҳ

دست بیداد رعیت باز شد بر روی شاه

Рӯй бонӯии ду гетӣ шуд зи силии нилгун

روی بانوی دو گیتی شد ز سیلی نیلگون

Сайли ғами якбора аз ҳар сӯ равон шуд сӯии шоҳ

سیل غم یکباره از هر سو روان شد سوی شاه

Сомрии гӯсолаеро кард мейри корвон

سامری گوساله ای را کرد میر کاروان

То қиёмати халқро гумроҳ кард аз кӯии шоҳ

تا قیامت خلق را گمراه کرد از کوی شاه

Ҳарки бо овози он гӯсола омад ошно

هرکه با آواز آن گوساله آمد آشنا

То абад бегона монад аз суҳбати дилҷӯии шоҳ

تا ابد بیگانه ماند از صحبت دلجوی شاه

Нағма « ании анои аллоҳ » нашунӯд гӯсолаи хоҳ

نغمۀ «انی انا الله» نشنود گوساله خواه

Ғарраи дунё , на бинад ғарраи некӯии шоҳ

غره دنیا، نه بیند غُره نیکوی شاه

Хотами дайнро бҷодўи баради дасти аҳриман

خاتم دین را بجادو برد دست اهرمن

Шармӣ аз яздон накарду бимӣ аз неруии шоҳ

شرمی از یزدان نکرد و بیمی از نیروی شاه

Гарчи даст бандагӣ дод аз нахусти андари ғадир

گرچه دست بندگی داد از نخست اندر غدیر

Лек он бади оқибати лаб тар накард аз ҷӯии шоҳ

لیک آن بد عاقبت لب تر نکرد از جوی شاه

Туъмаи зоғ ва заған шуд миваи боғи фадак

طعمۀ زاغ و زغن شد میوۀ باغ فدک

Нолаи тоўси фирдавс барин шуд бар фалак

نالۀ طاوس فردوس برین شد بر فلک

Зуҳраи чархи вилояти нағма ҷонсӯз дошт

زهرۀ چرخ ولایت نغمۀ جانسوز داشت

То смоки он нола ҷонсӯз мерафт аз смк

تا سماک آن نالۀ جانسوز می رفت از سمک

Чашми гирёну дили бирёни бонӯ эй аҷаб

چشم گریان و دل بریان بانو ای عجب

Нақш ҳастиро накард аз сафҳаи эҷоди ҳак

نقش هستی را نکرد از صفحۀ ایجاد حک

Шоҳиди базми ҳақиқати шамъи айвони яқин

شاهد بزم حقیقت شمع ایوان یقین

Ашкризон рафт дар зулмати сарои рибу шак

اشکریزان رفت در ظلمت سرای ریب و شک

Кӣ раво будӣ равад сари гирди кӯии ин ва он

کی روا بودی رود سر گرد کوی این و آن

Онкӣ будӣ хоки роҳаши серумаи чашми малик ?

آنکه بودی خاک راهش سرمۀ چشم ملک؟

Мстҷор ҳар ду гетии қиблаи ҳоҷот , барад

مستجار هر دو گیتی قبلۀ حاجات، برد

Дасти ҳоҷати пеши ансору муҳоҷири як бик

دست حاجت پیش انصار و مهاجر یک بیک

БиўФои қавмӣ , дили онони зи оҳани сахт тар

بیوفا قومی، دل آنان ز آهن سخت تر

Ваъдаҳои сусти онон чун ҳавойӣ дар шбк

وعده های سست آنان چون هوائی در شبک

Поси ҳақи ҳаргизи мҷуи ҳақи ношинос

پاس حق هرگز مجو حق ناشناس

Ҳаркии ҳақро нанигарад Кӯруш кунад ҳақи намак

هرکه حق را ننگرد کورش کند حق نمک

МФтқргар ҷонспорӣ дар раҳи бонӯ сазо аст

مفتقر گر جانسپاری در ره بانو سزا است

Роҳ ҳақаст « ани ткни ллаҳи кони аллоҳи лак »

راه حق است «ان تکن لله کان الله لک»

Нури ҳақ дар зулмат шаб рафт дар хок эй дареғ

نور حق در ظلمت شب رفت در خاک ای دریغ

Бо дилӣ аз хӯн лаболаб рафт дар хок эй дареғ

با دلی از خون لبالب رفت در خاک ای دریغ

Тъти байти алшрФро Зуҳраи тобанда буд

طعت بیت الشرف را زهرۀ تابنده بود

Оҳи кони тобанда кавкаб рафт дар хок эй дареғ

آه کان تابنده کوکب رفت در خاک ای دریغ

Офтоби чархи исмат бо дилӣ аз ғами кабоб

آفتاب چرخ عصمت با دلی از غم کباب

Бо тании битобу пар таб рафт дар хок эй дареғ

با تنی بیتاب و پُر تب رفت در خاک ای دریغ

Пайкарии озурда аз озори афъии сайратон

پیکری آزرده از آزار افعی سیرتان

Чун қамар дар бурҷ ақраб рафт дар хок эй дареғ

چون قمر در برج عقرب رفت در خاک ای دریغ

Каъбаи Каррӯбӣону қиблаи рӯҳонӣон

کعبۀ کروبیان و قبلۀ روحانیان

Мстҷори дайн ва мазҳаб рафт дар хок эй дареғ

مستجار دین و مذهب رفت در خاک ای دریغ

Лайлии ҳасани қадам бо ақли ақдми ҳам қадам

لیلی حسن قدم با عقل اقدم هم قدم

Аввалин маҳбӯба раб рафт дар хок эй дареғ

اولین محبوبۀ رب رفت در خاک ای دریغ

Ҳомили анвору асрори рисолати онкӣ буд

حامل انوار و اسرار رسالت آنکه بود

Ҷабраилаши Тифли мактаб , рафт дар хок эй дареғ

جبرئیلش طفل مکتب، رفت در خاک ای دریغ

Он маин бонӯ ки бонўӣӣ аз он бонӯ набӯд

آن مهین بانو که بانوئی از آن بانو نبود

Дар бисоти қурби ақрб , рафт дар хок эй дареғ

در بساط قرب اقرب، رفت در خاک ای دریغ

Онкӣ будӣ аз муҳӣти файзи вуҷӯдаши комёб

آنکه بودی از محیط فیض وجودش کامیاب

Ҳар басит ва ҳар мураккаб рафт дар хок эй дареғ

هر بسیط و هر مرکب رفت در خاک ای دریغ

Байти маъмури вилоятро аҷал вайрона кард

بیت معمور ولایت را اجل ویرانه کرد

Ончиро бо хонаи сад чандон бсоҳбхонаҳ кард

آنچه را با خانه صد چندان بصاحبخانه کرد

Шамъ рӯй равшани Заҳро чаҳ оншб шуд хамӯш

شمع روی روشن زهرا چه آنشب شد خموش

Зуҳраи созу нағмаи мотам дар он кошона кард

زهره ساز و نغمۀ ماتم در آن کاشانه کرد

Оҳи ҷонсӯзи ятемони андари он мотами саро

آه جانسوز یتیمان اندر آن ماتم سرا

Кард ошӯбӣ ки ақли маҳзро девона кард

کرد آشوبی که عقل محض را دیوانه کرد

Доғ бонӯ кард умрӣ бо дили он шаҳриёр

داغ بانو کرد عمری با دل آن شهریار

Ончии шамъи анҷумани якбора бо парвона кард

آنچه شمع انجمن یکباره با پروانه کرد

Шоҳ бо он пари дилии дил аз ду гетӣ бар гирифт

شاه با آن پر دلی دل از دو گیتی بر گرفت

Хонаро коншби тиҳии зонгў ҳар икдонаҳ кард

خانه را کانشب تهی زانگو هر یکدانه کرد

Борҳо кардӣ таманнои фироқи ҷисму ҷон

بارها کردی تمنای فراق جسم و جان

Чунки ёд аз рӯзгори васли онҷо нона кард

چونکه یاد از روزگار وصل آنجا نانه کرد

Сари бзонўии ғам ва бо ғуссаи бонӯи қарин

سر بزانوی غم و با غصۀ بانو قرین

Азлат аз ҳар ошноӣӣ буд ва ҳар бегона кард

عزلت از هر آشنائی بود و هر بیگانه کرد

Шоҳид ҳастӣ чаҳ аз паймона ғам нест шуд

شاهد هستی چه از پیمانۀ غم نیست شد

Бодаи навашонро хароб аз ҷилва мастона кард

باده نوشان را خراب از جلوۀ مستانه کرد

Соқии базми ҳақиқати гӯиё аз хами ғам

ساقی بزم حقیقت گوئیا از خم غم

Ҳарчӣ дар хмхонаҳ будӣ андари он паймона кард

هرچه در خمخانه بودی اندر آن پیمانه کرد