Дил афсурдаам аз зиндагӣ омад безор

دل افسرده‌ام از زندگی آمد بیزار

намерасад бас ки ба гӯши дили ман нолаи зор

می‌رسد بس که به گوش دل من ناله زار

Нолаи во абто мерасад аз сӯхта Эй

نالهٔ وا ابتا می‌رسد از سوخته‌ای

Каз дили модари гетӣ ба баради сабру қарор

کز دل مادر گیتی ببرد صبر و قرار

Сад чаҳ қамарӣ кунад аз нола ӯ навҳа гарӣ

صد چه قمری کند از نالۀ او نوحه گری

намечакад хӯни дилу дидаи зи минқори ҳазор

می چکد خون دل و دیده ز منقار هزار

Шарарии Зуҳра Заҳро зада дар хирмани моҳ

شرری زهرۀ زهرا زده در خرمن ماه

Ки на собит бФлк монад ва на дигари сайёр

که نه ثابت بفلک ماند و نه دیگر سیار

Ҷаврҳо дид пас аз даври падар дар даврон

جورها دید پس از دور پدر در دوران

На мусоиди зи муҳоҷир на муайян аз ансор

نه مساعد ز مهاجر نه معین از انصار

Бути парастии бадари каъбаи мақсӯду умед

بت پرستی بدر کعبۀ مقصود و امید

Оташӣ зад , ки бар афрӯхта то рӯзи шумор

آتشی زد، که بر افروخته تا روز شمار

Шарари оташ ва он сӯрат маҳваш аҷабаст

شرر آتش و آن صورت مهوش عجبست

Нур ҳақ кард таҷаллии магар аз шуълаи нор

نور حق کرد تجلی مگر از شعلهٔ نار

Таври синои таҷаллӣ мутазалзил гардид

طور سینای تجلی متزلزل گردید

Чун бидон сина бекӣна фурӯ шуд мсмор

چون بدان سینۀ بی کینه فرو شد مسمار

На зи силӣ шудаи нилии рухи сидиқау бас

نه ز سیلی شده نیلی رخ صدیقه و بس

Шуда аз сайли сияҳ , рӯй ҷаҳони тирау тор

شده از سیل سیه، روی جهان تیره و تار

Бишинав аз бозуу паҳлу ки чаҳ дид он бонӯ

بشنو از بازو و پهلو که چه دید آن بانو

Ман нагӯям чаҳ шуд инак дарав инак девор

من نگویم چه شد اینک درو اینک دیوار

Дили санг об шуд аз садамаи паҳлу ки фитод

دل سنگ آب شد از صدمۀ پهلو که فتاد

Гавҳарӣ аз садафи баҳри набувват ба канор

گوهری از صدف بحر نبوت به کنار

Бскаҳи хстнду шикастанди зи номӯси илоҳ

بسکه خستند و شکستند ز ناموس اله

Бозуии куфри қавӣ , паҳлавии дайн гашт назор

بازوی کفر قوی، پهلوی دین گشت نزار

Мҳтҷб шуд бҳҷоби азалии вақти ҳуҷум

محتجب شد بحجاب ازلی وقت هجوم

Гар шунидӣ ки набӯдаш басар ва рӯй хумор

گر شنیدی که نبودش بسر و روی خمار

Қурраи босираи шамси ҳақиқати оро

قرۀ باصرۀ شمس حقیقت آرا

Чун кунад ҷилва дар ӯ хира бимонад абсор

چون کند جلوه در او خیره بماند ابصار

Банд дар гардани марди афкани олами афканд

بند در گردن مرد افکن عالم افکند

Бути парастӣ ки ҳмидошти бгрдни зуннор

بت پرستی که همیداشت بگردن زنار

Мункир ҳақ шуду байъати з ҳақиқат талабед

منکر حق شد و بیعت ز حقیقت طلبید

Онкии зи аввали бхдоўндӣ ӯ кард иқрор

آنکه ز اول بخداوندی او کرد اقرار

Рафт аз кафи фадаку нолаи бонӯи бФлк

رفت از کف فدک و نالۀ بانو بفلک

Ки на ҳарфаш шарафӣ дошт на қадараши миқдор

که نه حرفش شرفی داشت نه قدرش مقدار

Ҳечкас асл асилӣ нафурӯшад ба нахайл

هیچکس اصل اصیلی نفروشد به نخیل

Ҷузи хабисӣ ки буд нахли шақоватро бор

جز خبیثی که بود نخل شقاوت را بار

Нири бурҷ ҳаё шуд чаҳ ҳилолии зҳзол

نیر برج حیا شد چه هلالی زهزال

ё чаҳ оҳӣ ки барояд зи даруни бемор

یا چه آهی که برآید ز درون بیمار

Рӯз ӯ чун шаби диҷўру тан ӯ ранҷур

روز او چون شب دیجور و تن او رنجور

Лолаи сони доғ ва чу наргиси ҳамаи шабро бедор

لاله‌سان داغ و چو نرگس همه شب را بیدار

Ғайраташи бас ки ҷафо дид з уммат нагузошт

غیرتش بس که جفا دید ز امت نگذاشت

Ки пас аз марг вай оянд ба гардиши ағёр

که پس از مرگ وی آیند به گردش اغیار