Дархури ҳамду санои бор худоӣаст Карим

درخور حمد و ثنا بار خدایی است کریم

Ки з хон карамаши баҳраи баради деви раҷим

که ز خوان کَرَمش بهره بَرد دیو رجیم

Неку бадро нанамуд аз дар эҳсони маҳрӯм

نیک و بد را ننمود از در احسان محروم

Салтанат дод ба фиръавну набувват ба кулем

سلطنت داد به فرعون و نبوت به کلیم

Ояти бахшиш ӯ нақд равонасту хирад

آیت بخشش او نقد روان است و خرد

Чашми бинандау гӯши шунавои қалби салим

چشم بیننده و گوش شنوا قلب سلیم

Аҳадасту самаду лами яладу лами иўлд

احد است و صمد و لم یلد و لم یولد

Ҳокими мнтқму одилу ълому ҳаким

حاکم منتقم و عادل و علّام و حکیم

Ошкораст бар ӯ рози ниҳони ҳамаи кас

آشکار است بر او راز نهان همه کس

Ки самиъаст ва басираст ва хайбараст алӣам

که سمیع است و بصیر است و خیبر است علیم

Ҳама ӣ умр агар банда кунад маъсияташ

همه ی عمر اگر بنده کند معصیتش

Ба яке тавба ба бахшад ки ғафурасту раҳим

به یکی توبه به بخشد که غفور است و رحیم

Ғайб ҳо донад ва ҳаргиз надард пардаи кас

غیب‌ها داند و هرگز ندَرد پردهٔ کس

Айб ҳо бинаду пӯшади ҳамаи золтоФи ъмим

عیب‌ها بیند و پوشد همه زالطاف عمیم

Набарди рӯзии муҷрим ба гуноҳони бузург

نَبُرد روزی مُجرم به گناهان بزرگ

Надард парда ӣ осӣ ба маосии азим

نَدَرد پرده ی عاصی به معاصی عظیم

Беъноётш агар тоъати кунин ту рост

بی عنایاتش اگر طاعت کونین تو راست

Ҳон машав ғарра ки ҳаст аз бадии хотимаи бим

هان مشو غرّه که هست از بَدی خاتمه بیم

Бо ътётш ,гар ҳарами ду олами дорӣ

با عطیّاتش، گر حُرم دو عالم داری

Дори умеди биҳишти أбду дори Наим

دار امیّد بهشت أبد و دار نعیم

Раҳмат беҳад ӯ медиҳадам муждаи хулд

رحمت بی‌حد او می‌دهدم مژدهٔ خُلد

Гарчи аз карда худ ҳаст марои бими ҷҳим

گرچه از کرده خود هست مرا بیم جحیم

Молики алмалики أбди холиқи абадону нуфус

مالک الملک أبد خالق اَبدان و نُفوس

Ки зФизи азалӣ зинда кунад азм Ромем

که زفیض ازلی زنده کند عظم رمیم

Давлат бесару пое ба гадоён бахшед

دولت بی سر و پایی به گدایان بخشید

Қисмат тоҷўрон кард сарир ва дияем

قسمت تاجوران کرد سریر و دیهیم

Дар хури неъмат ӯ нест сипоси сиқлин

در خور نعمت او نیست سپاس ثقلین

Шукр ҳодис набӯд дар хури эҳсони қадим

شُکر حادث نبود در خور احسان قدیم

Боролҳо ба шафиъони ҷазои Аҳмаду ол

بارالها به شفیعان جزا احمد و آل

Даргузар аз гунаҳи халқи золтоФи ъмим

درگذر از گنه خلق زالطاف عمیم

Бахши озодагӣ аз қайди алойиқи ҳама ро

بخش آزادگی از قید علایق همه را

Эмин аз васваса нафас куну деви раҷим

ایمن از وسوسهٔ نفس کن و دیو رجیم

Бе ниёзаши з касон кун ки саг туаст « муҳӣт »

بی‌نیازش ز کسان کن که سگ تو است «محیط»

Саги худро напасандад , ба дар ғайри Карим

سگ خود را نپسندد، به در غیر کریم