эй дар вуҷӯди ту куну макони адам

ای در وجود تو کون و مکان عدم

Натавон ҳудуси зоти туро фарқ аз қадам

نتوان حدوث ذات تو را فرق از قدم

Бо нисбати вуҷӯд ту ҳастӣ коинот

با نسبت وجود تو هستی کائنات

Монанди ҳастӣ Қатаротаст назд ӣам

مانند هستی قطرات است نزد یَم

« лўлоки лмои хилқати аллФлок » дар сабот

«لَولاکَ لَما خَلَقتُ اللَفلاکَ» در ثبات

эй хусрав « лъмрк » ба сурӯди зўолкрм

ای خسرو «لعمرک» به سرود ذوالکرم

Ҳастӣ ту асл ҳастӣу дафтари вуҷӯд

هستی تو اصل هستی و دفتر وجود

Ҳастанд фаръи зоти ту ашё , збиш ва кам

هستند فرع ذات تو اشیا، زبیش و کم

Унвоннигор нома ӣ ҳастӣ ту бӯда Эй

عنوان نگار نامه ی هستی تو بوده ای

Зони пештар ки халқ шавад лавҳ бо қалам

زآن پیشتر که خلق شود لوح با قلم

Ту ақли аввалӣ ва нахустин атои ҳақ

تو عقل اولی و نخستین عطای حق

Ту хатми анбиёе ва ту ҳодӣ амам

تو ختم انبیایی و تو هادی اُمَم

Шоҳо ба як ишора ӣ абрӯии теғи ту

شاها به یک اشاره ی ابروی تیغ تو

Гардид рост , рояти дайн , пушти куфри хам

گردید راست، رایت دین، پشت کفر خم

Афзӯни туу мақоми ту зи идроки мосўӣ

افزون تو و مقام تو ز ادراک ماسوی

Ин беҳтарини сулола ӣ арвоҳи муҳтарам

این بهترین سلاله ی ارواح محترم

Дар бандагии ту « ани абд » ҳамеи сурӯд

در بندگی تو «ان عبد» همی سرود

Шоҳӣ ки зот ӯ ба худоӣаст муттаҳам

شاهی که ذات او به خدایی است متهم

Ҷое ки ҷбриили аминро набӯд роҳ

جایی که جبرییل امین را نبود راه

Рафтӣ бурун наҳодӣ аз онҷои ҳам қадам

رفتی برون نهادی از آنجای هم قدم

Ҳии алии алслўаҳ :у ҳии алии алФлоҳ

حَیَّ عَلَی الصَّلوة: و حَیَّ عَلَی الفَلاح

Фархундаи зикри маҳд ту бӯдааст , дмбдм

فرخنده ذکر مهد تو بوده است، دمبدم

Боқӣ буд замони ту то растхез

باقی بود زمان تو تا رستخیز

Неи неи хатои сурӯдам дар растхези ҳам

نی نی خطا سرودم در رستخیز هم

Шқ алқмр намӯдӣу зини мӯъҷизи шигифт

شق القمر نمودی و زین معجز شگفت

Бар гунбади сипеҳр зрФът задӣ илм

بر گنبد سپهر زرفعت زدی علم

Гоҳи вилодат ту шуд осори баси падед

گاه ولادت تو شد آثار بس پدید

Ва он ҷумла бар саҳифа ӣ олам буд рақам

و آن جمله بر صحیفه ی عالم بود رقم

Густарда хон ҷӯади ту дар арса ӣ вуҷӯд

گسترده خوان جود تو در عرصه ی وجود

Он сон ки ҳирс гашта аз он ммтлии шикам

آن سان که حرص گشته از آن ممتلی شکم

Шуд неъмати влои туу аҳли байти ту

شد نعمت ولای تو و اهل بیت تو

Моро насиб аз карами собғи алнъм

ما را نصیب از کرم سابغ النعم

Аз фари хуҷастаи исми ту Аҳмади гирифтаи зеб

از فر خجسته اسم تو احمد گرفته زیب

Фаррухи китоби эзадӣ эй шоҳи муҳташам

فرخ کتاب ایزدی ای شاه محتشم

Оҷиз буд забон « муҳӣт » аз санои ту

عاجز بود زبان «محیط» از ثنای تو

эй беҳтарини сулола ӣ арвоҳи муҳтарам

ای بهترین سلاله ی ارواح محترم

Бар зоти фаррухи туу фархундаи итратат

بر ذات فرخ تو و فرخنده عترتت

Бодои дуруд беҳад то ҳашари дмбдм

بادا درود بی حد تا حشر دمبدم