Моро куҷо ба кӯии ту мумкин буд вусӯл

ما را کجا به کوی تو ممکن بود وصول

Ки онҷои хаёлро набӯд қудрати нузул

که آنجا خیال را نبود قدرت نزول

Тӯли замони ҳавои ту аз сари бадари набард

طول زمان هوای تو از سر بدر نبرد

Аслӣ буд муҳаббату аласли лои изўл

اصلی بود محبت و الاصل لا یزول

Гуфтам ба ақл чора кунам , дарди ишқ ро

گفتم به عقل چاره کنم، درد عشق را

Ғофил аз ин ки ишқ буд , офати уқул

غافل از این که عشق بود، آفت عقول

Дарвешам ва ба ҳеҷ қаноат ҳаме кунам

درویشم و به هیچ قناعت همی کنم

Бигузорадам ба хеш , агар нафаси бўолФзўл

بگذاردم به خویش، اگر نفس بوالفضول

Аввали рафиқ бояд , он ки тариқ аз онк

اول رفیق باید، آن که طریق از آنک

Бояд рафиқи Хизр шудан , неи мурӣди ғӯл

باید رفیق خضر شدن، نی مرید غول

Гар бохабари шӯии збқои пай аз фано

گر باخبر شوی زبقای پی از فنا

Андари фанои нафас чу некони шӯии аҷул

اندر فنای نفس چو نیکان شوی عجول

Осӯдагӣ наёбӣ , дар арса ӣ ҷаҳон

آسودگی نیابی، در عرصه ی جهان

Гар биспурӣ басити заминро ба арзу тӯл

گر بسپری بسیط زمین را به عرض و طول

Дар ҳайратам ки шодӣу айши ҷаҳон ки рост

در حیرتم که شادی و عیش جهان که راست

Ҳастанд чун фақиру ғанӣ ҳар ду тани малул

هستند چون فقیر و غنی هر دو تن ملول

Аз он замон ки бори амонат қабул кард

از آن زمان که بار امانت قبول کرد

Маълум шуд ки одами хокӣ буд ҷҳўл

معلوم شد که آدم خاکی بود جهول

Чашм умед нест ба ҳеҷ остони маро

چشم امید نیست به هیچ آستان مرا

Алобаҳи остона ӣ фархунда ӣ батул

الابه آستانه ی فرخنده ی بتول

Ам алоъма алнқбо , бонӯии ҷазо

ام الائمة النقبا، بانوی جزا

Нўролҳдӣ , ҳабиба ӣ ҳақи бзъаҳ алрасул

نورالهدی، حبیبه ی حق بضعة الرسول

Заҳро ки зомри ҳақи паии таъйини ҷуфт ӯ

زهرا که زامر حق پی تعیین جفت او

Дар шаб намӯд Зуҳра ба кохи алии нузул

در شب نمود زهره به کاخ علی نزول

Сидиқаи он ки карда паии касби ъзўҷоаҳ

صدیقه آن که کرده پی کسب عزوجاه

Рӯҳи аломини зи рӯзи азали хизматаши қабул

روح الامین ز روز ازل خدمتش قبول

Дар васфи зоти поку каромот бе ҳадаш

در وصف ذات پاک و کرامات بی حدش

Гардӣда нутқи алкн ва ҳайрон шавад уқул

گردیده نطق الکن و حیران شود عقول

Бошад « муҳӣт » шоди зимни влоӣ

باشد «محیط» شاد زیمن ولای

ӯ дар рӯзи растхез ки ҳар кас буд малул

او در روز رستخیز که هر کس بود ملول