Бо ғами ҳиҷри ту ҷоно , шодмонӣ чун кунам

با غم هجر تو جانا، شادمانی چون کنم

Чун саромади даври умрам , зиндагонӣ чун кунам

چون سرآمد دور عمرم، زندگانی چون کنم

Ошиқонро Комронӣ бошад аз дидори ёр

عاشقان را کامرانی باشد از دیدار یار

Ман ки давр аз ёри гаштам , Комронӣ чун кунам

من که دور از یار گشتم، کامرانی چون کنم

Мӯсо осо ёфтам раҳ то ба таври қурби дӯст

موسی آسا یافتم ره تا به طور قرب دوست

Оядам чун ор аз шоҳии шабоне чун кунам

آیدم چون عار از شاهی شبانی چون کنم

Посбониро нахустин шарти ҳӯшёрӣ буд

پاسبانی را نخستین شرط هوشیاری بود

Ман ки бо ёди ту мастам , посбонӣ чун кунам

من که با یاد تو مستم، پاسبانی چون کنم

Гар кунад ҷонони баҳоии бӯсаи ҷон , аз ман талаб

گر کند جانان بهای بوسه جان، از من طلب

Чун буд арзон ба ҷон додан , гаронӣ чун кунам

چون بود ارزان به جان دادن، گرانی چون کنم

Буд аз шаҳд лаб навишт марои ширини забон

بود از شهد لب نوشت مرا شیرین زبان

Чун шудам давр аз лабат , ширини забонӣ чун кунам

چون شدم دور از لبت، شیرین زبانی چون کنم

Дар хури дидори ҷонон чун надорам дида Эй

در خور دیدار جانان چون ندارم دیده ای

Гар насозам бо ҷавоб « лнтароне » чун кунам

گر نسازم با جواب «لن ترانی» چون کنم

Бади балои ногаҳонии ҳиҷр бе ҳангоми ту

بد بلای ناگهانی هجر بی هنگام تو

Айшу роҳат бо балои ногаҳонӣ чун кунам

عیش و راحت با بلای ناگهانی چون کنم

Солҳои чун аз дилу ҷон бо ту ху ба гирифта ам

سال های چون از دل و جان با تو خو به گرفته ام

Аз дар хешам агар рӯзӣ бароне чун кунам

از در خویشم اگر روزی برانی چون کنم

Гар шафиъ ман набошад шоФъи исёни алӣ

گر شفیع من نباشد شافع عصیان علی

Баъди риҳлат бо азоби он ҷаҳонӣ чун кунам

بعد رحلت با عذاب آن جهانی چون کنم

Нуктаи донон дар баёни мдҳтш чун алкннд

نکته دانان در بیان مدحتش چون الکنند

Ман ки гунгам , арзу шарҳи нуктаи доне чун кунам

من که گنگم، عرض و شرح نکته دانی چون کنم

Осмон бар остонаш хоксорӣ ме кунад

آسمان بر آستانش خاکساری می کند

Ман ки аз хоками мадори осмонӣ чун кунам

من که از خاکم مدار آسمانی چون کنم

Хоки даргоҳаши зоби зиндагонӣ беҳтар аст

خاک درگاهش زآب زندگانی بهتر است

Дар бар он хоки оби зиндагонӣ чун кунам

در بر آن خاک آب زندگانی چون کنم

Гар нагирад дасти афваши бори ҷурм аз дӯши ман

گر نگیرد دست عفوش بار جرم از دوش من

Ҳамли ин бори гарон бо нотавонӣ чун кунам

حمل این بار گران با ناتوانی چون کنم

Лутфи омаш гар нагардад шомили ҳолам « муҳӣт »

لطف عامش گر نگردد شامل حالم «محیط»

Бо гуноҳи ошкоро ва наоне чун кунам

با گناه آشکارا و نهانی چون کنم