Имрӯз дило аз дӯш , ошуфтатарат байнам

امروز دلا از دوش، آشفته‌ترت بینم

Ҷузи мастӣ май дар сар , шӯр дигарат байнам

جز مستی می در سر، شور دگرت بینم

Ҳарчанд бадӣ ҳар рӯз , ошуфтау девона

هرچند بُدی هر روز، آشفته و دیوانه

Имрӯзи заҳри рӯза , девонатарат байнам

امروز زهر روزه، دیوانه ترت بینم

Гуё шудае ошиқ , эй ки бад-ӣни гӯна

گویا شده ای عاشق، ای که بدین گونه

Хуноби ҷигари ҷорӣ , аз чашмтарат байнам

خوناب جگر جاری، از چشم ترت بینم

Талхаст мазоқи ҷон , эй нӯш даҳон дарёб

تلخ است مذاق جان، ای نوش دهان دریاب

Каз лаъли равонпарвар , кони шукрати байнам

کز لعل روان پرور، کان شکرت بینم

Қомат чу бар афрозӣ , сарв сияҳат ёбам

قامت چو بر افرازی، سرو سیهت یابم

Ориз чу бар афрӯзӣ , рахшони қамарати байнам

عارض چو بر افروزی، رخشان قمرت بینم

Шуд умр ва ҷзоинм нест , дар сари ҳавасӣ ки ин сар

شد عمر و جزاینم نیست، در سر هوسی که این سر

Афтодаи басони гӯй , дар раҳгузарати байнам

افتاده بسان گوی، در رهگذرت بینم

Зарроти вуҷӯди ман , аз ваҷд ба рақс ояд

ذرات وجود من، از وجد به رقص آید

эй меҳри ҷаҳони оро ,гар як ?назарети байнам

ای مهر جهان آرا، گر یک نظرت بینم

Чун ғунчаи гул бар тан , аз шавқи бадарами пӯст

چون غنچه گل بر تن، از شوق بدرم پوست

эй танги даҳони ҳргаҳ , худро ба ?бирти байнам

ای تنگ دهان هرگه، خود را به برت بینم

Сӯзам ба ҳузури ҷамъ , парвонаи сифат аз рашк

سوزم به حضور جمع، پروانه صفت از رشک

Чун шамъ ба базми ғайр , гуҳи ҷилваи ?герати байнам

چون شمع به بزم غیر، گه جلوه گرت بینم

Гардид гуҳи парвоз , эй тоири ҷони ҳиммат

گردید گه پرواز، ای طایر جان همت

Андари қафаси тан чанд , ба шикастаи парти байнам

اندر قفس تن چند، به شکسته پرت بینم

Зосрори ниҳони созам , як бораи хабардорат

زاسرار نهان سازم، یک باره خبردارت

Монанди « муҳӣт » аз хеш ,гар бе хабарати байнам

مانند «محیط» از خویش، گر بی خبرت بینم