Мояи имону куфр , ишқ ту шуд эй санам

مایهٔ ایمان و کفر، عشق تو شد ای صنم

Хоки сари кӯй туаст , қиблаи дайру ҳарам

خاک سر کوی تو است، قبلهٔ دیر و حرم

Гар ту шӯй бениқоб , эй маи ман офтоб

گر تو شوی بی نقاب، ای مه من آفتاب

Дар ?бирт аз равшанӣ , дам назанад субҳдам

در برت از روشنی، دم نزند صبحدم

Гирди ману гирди ту , саф зада ҷонои мудом

گرد من و گرد تو، صف زده جانا مدام

Гирди ту дил додагон , гирди ман андӯҳи ғам

گرد تو دل دادگان، گرد من اندوه غم

Бахти ману чашми ту , ҳар ду ба хобанд лек

بخت من و چشم تو، هر دو به خوابند لیک

Ин як то рӯзи ҳашар , он як то субҳдам

این یک تا روز حشر، آن یک تا صبحدم

Шавқи лаби лаъли ту , зоҳиди сад сола ро

شوق لب لعل تو، زاهد صد ساله را

Ҷониби дайри Муғон , бардаи зтўФи ҳарам

جانب دیر مغان، برده زطوف حرم

Даври ҷаҳонро бақо , нест биёи соқио

دور جهان را بقا، نیست بیا ساقیا

Бода паёпай бидиҳ , вақти шимури муғтанам

باده پیاپی بده، وقت شمر مغتنم

То кӣ ғам май хурӣ , бода бануш эй рафиқ

تا کی غم می خوری، باده بنوش ای رفیق

Ки ҳеҷ ҷузи васфи ҷом , намонда боқӣ ба ҷам

که هیچ جز وصف جام، نمانده باقی به جم

Он чаҳ здиўони ғайб , гашта муқарари нахуст

آن چه زدیوان غیب، گشته مقرر نخست

Ҳеҷ ба тадбири мо , менашавад беш ва кам

هیچ به تدبیر ما، می نشود بیش و کم

Таии тариқи талаб , кардан ноед змо

طی طریق طلب، کردن ناید زما

Ро буд оташин , мо ҳамаи мумин қадам

را بود آتشین، ما همه مومین قدم

Пушти сипеҳри барин , хамидаи доне з чист

پشت سپهر برین، خمیده دانی ز چیست

Паии суҷуд дар , шаҳи млоики хадам

پی سجود در، شه ملایک خدم

Ибн ъам Мустафо , дасти баланди худо

ابن عمّ مصطفی، دست بلند خدا

Ки бартар аз на сипеҳр зада зи рифъати илм

که برتر از نُه سپهر زده ز رفعت علم

Шҳо чу чеҳри туро , нигошти наққоши санам

شها چو چهر تو را، نگاشت نقاش صنم

Бар худ таҳсин намӯд , бар рухи хуби ту ҳам

بر خود تحسین نمود، بر رخ خوب تو هم

Нисбати зоти туро , ба мосўо , кӣ тавон

نسبت ذات تو را، به ماسوا، کی توان

Назд вуҷӯдат буд , куни макон чун адам

نزد وجودت بود، کون مکان چون عدم

Мӯҷиби раду қабул , ҳуби ту буғз ту аст

موجب ردّ و قبول، حبّ تو بغض تو است

Хатм шуд ӣнҷои калом , шҳоу ҷеффи алқлм

ختم شد اینجا کلام، شها و جفّ القلم

Мадҳи туро агар « муҳӣт » чунон ки бояд намӯд

مدح تو را اگر «محیط» چنان که باید نمود

Гуяд ва гардад ба куфр , чу ғолёни муттаҳам

گوید و گردد به کفر، چو غالیان متّهم