Мо поки дилон бе рёиим

ما پاک دلان بی ریاییم

Мроти ҷамоли кбрёиим

مرآت جمال کبریاییم

Дар таври тақаррубу таҷарруд

در طور تقرّب و تجرّد

Мадҳуши таҷаллии худоӣам

مدهوش تجلّی خداییم

Аз хеши тиҳӣ , здўсти саршор

از خویش تهی، زدوست سرشار

ӯ гашта дигар на ман намоем

او گشته دگر نه من نماییم

Бепарда шавад ҷамоли мақсӯд

بی پرده شود جمال مقصود

Рӯзӣ ки зпрдаҳ рух намоем

روزی که زپرده رخ نماییم

Зони дам ки дамидаи дӯст дар мо

زآن دم که دمیده دوست در ما

Пайваста дар он ҳавои ҳбобим

پیوسته در آن هوا هبابیم

Фонӣ шуда дар ҳавои ҷонон

فانی شده در هوای جانان

Пайваста дар он ҳавои ҳбоиим

پیوسته در آن هوا هباییم

Ба гирифтаи ҳавои тарафи бомаш

به گرفته هوای طرف بامش

Парвози кунон дар он ҳавоӣам

پرواز کنان در آن هواییم

То хоки шудем дар раҳи дӯст

تا خاک شدیم در ره دوست

Дар чашми сипеҳри тўтёиим

در چشم سپهر توتیاییم

Чун даргузарии змлки имкон

چون درگذری زملک امکان

Огоҳи шӯй ки мо кҷоиим

آگاه شوی که ما کجاییم

Аз айшу нишоти рӯзаи дорон

از عیش و نشاط روزه داران

Аз гардиши чарх ғам физойем

از گردش چرخ غم فزاییم

Бигзор лабони ту ба бӯсам

بگذار لبان تو به بوسم

То рӯза ба нақл ва ме гушойем

تا روزه به نقل و می گشاییم

ЗолтоФи алии шаҳи вилоят

زالطاف علی شه ولایت

Дар кисвати фақри подшоиим

در کسوت فقر پادشاییم

Дар хӯрд ғуломяш набошем

در خورد غلامیش نباشیم

ӯро саг ҳоҷиб саройем

او را سگ حاجب سراییم

Неи неи саги остон ӯ ро

نی نی سگ آستان او را

Монанди сипеҳр хок пойем

مانند سپهر خاک پاییم

Олами знўоӣ моаст пуршӯр

عالم زنوای ما است پرشور

То пари з , дами ту ҳам чу ноиим

تا پر ز، دم تو هم چو ناییم

Хок аз назарӣ кунем эксир

خاک از نظری کنیم اکسیر

Бартар ба асари зкимёиим

برتر به اثر زکیمیاییم

Як дам нарасад мададгар аз вай

یک دم نرسد مدد گر از وی

Фонӣ шуда ва дигар нпоиим

فانی شده و دگر نپاییم

Файз аз дами мо « муҳӣт » ҷӯяд

فیض از دم ما «محیط» جوید

Чун лаби пай мдҳтш гушойем

چون لب پی مدحتش گشاییم

То муҳаррами роз ишқ гаштем

تا محرم راز عشق گشتیم

Бегонаи зхўишу ошноӣам

بیگانه زخویش و آشناییم