Сеӣ болои базми орои маи симои мҳросо

سهی بالای بزم آرای مه سیمای مهرآسا

Қадаҳи паймои ғами Фрсои рӯҳи афзои ҷон парвар

قدح پیمای غم‌فرسای روح‌افزای جان‌پرور

Сарати гирдам чаҳ воқеъ шуд ки дар маҷмӯъаи ёрӣ

سرت گردم چه واقع شد که در مجموعهٔ یاری

Рақамҳои муҳаббатро қалам бар сар задӣ аксар

رقم‌های محبت را قلم بر سر زدی اکثر

Азинти дўстр дониста будам каз фироқи худ

ازینت دوستر دانسته بودم کز فراق خود

Гумории душманӣ аз марги бадтар бар ман абтар

گماری دشمنی از مرگ بدتر بر من ابتر

На ман он кӯча паймоем ки шабҳо то саҳар будӣ

نه من آن کوچه پیمایم که شبها تا سحر بودی

Барои шамъи роҳи ман чароғи равзану манзар

برای شمع راه من چراغ روزن و منظر

Чаҳ шуд он меҳрбонӣҳо ки доим буд дар маҷлис

چه شد آن مهربانیها که دایم بود در مجلس

зтар домонеи чашми нминми остинат тар

ز تر دامانی چشم نمینم آستینت تر

Куҷо рафт он хусусият ки аз ҳамдами навозӣҳо

کجا رفت آن خصوصیت که از همدم نوازیها

Набӯд ором аз он дасти нигорин ҳалқаро брдр

نبود آرام از آن دست نگارین حلقه را بردر

Гумон дорад дилами зини саркашӣ эй шамъ бе парво

گمان دارد دلم زین سرکشی ای شمع بی‌پروا

Ки дорӣ аз ҳавои дили сари парвонае дигар

که داری از هوای دل سر پروانه‌ای دیگر

з поят барнадорам сар агар дорам кунӣ барпо

ز پایت برندارم سر اگر دارم کنی برپا

зи Кувайти вонгирми по агар теғами зании барсар

ز کویت وانگیرم پا اگر تیغم زنی برسر

Туро бозори гарм ва ман зиришки нави харидорон

تو را بازار گرم و من زرشک نو خریداران

Аз он бозор дар озор аз он озор дар озар

از آن بازار در آزار از آن آزار در آذر

Ман аз ташвиши ҷон бо ин гарони бории сабки намакин

من از تشویش جان با این گران باری سبک نمکین

Ту аз тамкини дил бо он сабки рӯҳии гарони лангар

تو از تمکین دل با آن سبک روحی گران لنگر

Азин пас муҳташами мушкил ки он сайёди мустағнӣ

ازین پس محتشم مشکل که آن صیاد مستغنی

Кунад зойеъи хаданги хеш бар сайдии чунин лоғар

کند ضایع خدنگ خویش بر صیدی چنین لاغر

Бисоти ошиқии таии соз каз баҳри дуои шаҳ

بساط عاشقی طی ساز کز بهر دعای شه

Дар на осмон бозасту омини гӯати ҳафт ахтар

در نه آسمان باز است و آمین گوت هفت اختر