Дӯстони мужда ки аз мавҳибати субҳонӣ

دوستان مژده که از موهبت سبحانی

намерасад рояти Мансури Муҳамади хонӣ

می‌رسد رایت منصور محمد خانی

Роятӣ кард сар илмаш гардӣда

رایتی کرد سر علمش گردیده

Ҳамчуи парвонаи ҷонбози маи нӯронӣ

همچو پروانهٔ جانباز مه نورانی

Рояти рифъаташи афкандаи либосии дарбар

رایت رفعتش افکنده لباسی دربر

Каз гиребон фалак мекунадаш домоне

کز گریبان فلک می‌کندش دامانی

Роятии сайқалии мҳҷаҳи нӯронӣ ӯ

رایتی صیقلی مهجه نورانی او

Барда аз рӯй ҷаҳони ранги шаби зулмоне

برده از روی جهان رنگ شب ظلمانی

Роятии гирди вай аз воситаи фатҳу зафар

رایتی گرد وی از واسطهٔ فتح و ظفر

Кори аснофи малики ояти насри хуоне

کار اصناف ملک آیت نصر خوانی

Роятии зайли ҷалолаши гуҳи гирд афшодан

رایتی ذیل جلالش گه گرد افشاندن

Карда бар меҳри ҷлии шаъшааи нўроФшонӣ

کرده بر مهر جلی شعشعهٔ نورافشانی

Роятии руяташи афкандаи фалакро ба гумон

رایتی رؤیتش افکنده فلک را به گمان

Заду хуршед ки сониш надорад сонӣ

زد و خورشید که ثانیش ندارد ثانی

Роятии ояти фатҳи омада аз по то сар

رایتی آیت فتح آمده از پا تا سر

Ҳамчуи афрохтаи теғи алии умронӣ

همچو افراخته تیغ علی عمرانی

Ҳбзои соҳиби роят ки ба ҳамроҳии шоҳ

حبذا صاحب رایت که به همراهی شاه

Шуд мусоҳиби лақаб аз ғояти соҳиби шоне

شد مصاحب لقب از غایت صاحب شانی

Сарви сари хайли қизилбош ки бар хок дараш

سرو سر خیل قزلباش که بر خاک درش

Май наад тарки қизили пӯши фалаки пешонӣ

می‌نهد ترک قزل پوش فلک پیشانی

Хони аъзам ки хўоқини муаззамро нест

خان اعظم که خواقین معظم را نیست

Пеши фармондиҳяши Зуҳраи нофармонӣ

پیش فرماندهیش زهرهٔ نافرمانی

эй амири фалаки авранг ки бар дарга туаст

ای امیر فلک اورنگ که بر درگه توست

Қисмӣ аз Подшаҳии ҳоҷибӣу дарбоне

قسمی از پادشهی حاجبی و دربانی

Шарфаи ғурфаи таҳтоне қасрат дорад

شرفه غرفهٔ تحتانی قصرت دارد

Таъна бар кангари ин манзараи фавқонӣ

طعنه بر کنگر این منظرهٔ فوقانی

Кибриёии ту муҳӣтӣаст ки пойонаш ро

کبریای تو محیطی است که پایانش را

По ба он сӯй ҷаҳотаст з бе поёнӣ

پا به آن سوی جهات است ز بی‌پایانی

Қасри ҷоҳи ту чунон сохт ки холӣ нашавад

قصر جاه تو چنان ساخت که خالی نشود

Безаволӣ ки шуд ин дори фаноро бонӣ

بی‌زوالی که شد این دار فنا را بانی

Чун сулаймони ҷалилӣ ки агар мӯри залил

چون سلیمان جلیلی که اگر مور ذلیل

Ёбад аз тарбиятат баҳра кунад събонӣ

یابد از تربیتت بهره کند ثعبانی

Зуъафоро чу кунад тақвиятати ҷон дар тан

ضعفا را چو کند تقویتت جان در تن

Зарра хуршед шавад қатра кунад Аммонӣ

ذره خورشید شود قطره کند عمانی

Он ки бо ҳифзи ту дар ҳарб гуҳ ояд урён

آن که با حفظ تو در حرب گه آید عریان

Ҷилд фарсӯда кунад бар ҷасадаш хуфтоне

جلد فرسوده کند بر جسدش خفتانی

Вонкаҳ ҳифзаш накунигар буд алмоси либос

وانکه حفظش نکنی گر بود الماس لباس

Бар таниши ғунча бехор кунад пайконе

بر تنش غنچهٔ بی‌خار کند پیکانی

Дар муҳӣти ғазабати пайкарии лангари хасм

در محیط غضبت پیکری لنگر خصم

Киштӣ нест ки охир нашавад тӯфонӣ

کشتی نیست که آخر نشود طوفانی

Хӯни душман шуда дар шишаи тани соф ва ба ҷост

خون دشمن شده در شیشهٔ تن صاف و به جاست

Ки кунад ханҷари хӯни хори туро меҳмонӣ

که کند خنجر خون‌خوار تو را مهمانی

Иди халқии ту ва дар иди гуҳи давлати ту

عید خلقی تو و در عید گه دولت تو

Хасми афрохтаи гардани шутури қурбонӣ

خصم افراخته گردن شتر قربانی

Ҷамъ бе амри тугар озим корӣ бошад

جمع بی‌امر تو گر عازم کاری باشد

Накунад вар кунад аз бим кунад пинҳонӣ

نکند ور کند از بیم کند پنهانی

Боҷи даҳ фахр кунадгар ба мисл гирад боҷ

باج ده فخر کند گر به مثل گیرد باج

Бандаи ҳиндят аз хусрави туркистонӣ

بندهٔ هندیت از خسرو ترکستانی

Дар замони ту агар Юсуф мисрӣ бошад

در زمان تو اگر یوسف مصری باشد

Хешро баҳри шараф ном кунад кошонӣ

خویش را بهر شرف نام کند کاشانی

Айб ҷӯ ёфта вайрони дил аз ин ғусса ки ҳеҷ

عیب‌جو یافته ویران دل از این غصه که هیچ

Нест дар малик ту ноёб ба ҷузи вайронӣ

نیست در ملک تو نایاب به جز ویرانی

Бади сголӣ ки зи малики ту шикоят дорад

بد سگالی که ز ملک تو شکایت دارد

Ҳаст ҷғдӣ ки ба тангаст аз ободонӣ

هست جغدی که به تنگ است از آبادانی

Бо раоёии ту исои з фалак ме гуяд

با رعایای تو عیسی ز فلک می‌گوید

эй хуши он гила ки Мӯсо кунадаш чӯпонӣ

ای خوش آن گله که موسی کندش چوپانی

Маркази доираи олам аз он монда ба ҷо

مرکز دایرهٔ عالم از آن مانده به جا

Ки ту паргори дарин доира май гирдоне

که تو پرگار درین دایره می‌گردانی

Сяти ин давлат бар сӯрат аз онаст баланд

صیت این دولت بر صورت از آن است بلند

Ки ту соҳиби хиради ин силсила май ҷанбоне

که تو صاحب خرد این سلسله می‌جنبانی

Теғи ронӣ шудаи мамнӯъ ки бар рағми замон

تیغ رانی شده ممنوع که بر رغم زمان

Ту дар ислоҳи ҷаҳони теғ забон меронӣ

تو در اصلاح جهان تیغ زبان میرانی

Буъалигар суханони ҳасани афтодаи ту ро

بوعلی گر سخنان حسن افتاده تو را

Нашунӯд номи бародар ба ҳасани трхонӣ

نشنود نام برادر به حسن ترخانی

То ба ъонти з хуш омад баъд ва хуш нашаванд

تا به عانت ز خوش آمد بعد و خوش نشوند

Роҳ мардон назанад васвасаи шайтонӣ

راه مردان نزند وسوسهٔ شیطانی

Давлатати рости ҷамолӣ ки тмошоӣии он

دولتت راست جمالی که تماشائی آن

Чашм бар ҳам назанад то абад аз ҳайронӣ

چشم بر هم نزند تا ابد از حیرانی

Ҳасани тадбири ту нқшисти бадеъи алтсўир

حسن تدبیر تو نقشیست بدیع‌التصویر

Ки магари сониши андари қалами оради Монӣ

که مگر ثانیش اندر قلم آرد مانی

Қасри қадари ту рўоқист ки ме андозад

قصر قدر تو رواقیست که می‌اندازد

Соя бар манзари кайвони зи баланди айвонӣ

سایه بر منظر کیوان ز بلند ایوانی

Файзи дасти ту пас аз ҳотами тай доне чист

فیض دست تو پس از حاتم طی دانی چیست

Баъди борони штоӣии мтри Нитсаоне

بعد باران شتائی مطر نیسانی

Каффа бар каффаи нчрбиди зи мизони қиёс

کفه بر کفه نچربید ز میزان قیاس

Вазн карданд чу хонии ту бо хоқонӣ

وزن کردند چو خانی تو با خاقانی

Ба тариқӣ ки Муҳамади з вале аллоҳ ёфт

به طریقی که محمد ز ولی‌الله یافت

Қӯти андари ҷасади дайни зи қавии паймонӣ

قوت اندر جسد دین ز قوی پیمانی

эй саммии набӣ аз малик ту давраст завол

ای سمی نبی از ملک تو دورست زوال

Ба валиаҳдии мабсут вале султонӣ

به ولیعهدی مبسوط ولی سلطانی

Сари бадхоҳ ту хоҳам ки зи бозичаи даҳр

سر بدخواه تو خواهم که ز بازیچهٔ دهر

Гӯии майдон ту созад фалаки чавгонӣ

گوی میدان تو سازد فلک چوگانی

Доўро чанд нависад ба мулӯки турон

داورا چند نویسد به ملوک توران

Шарҳи вайронии дили муҳташами Эронӣ

شرح ویرانی دل محتشم ایرانی

Ваон замони ҳам ки шавад фоидае ҳосил аз он

وان زمان هم که شود فایده‌ای حاصل از آن

Гардад аз бади мддиҳои фалаки нақсоне

گردد از بد مددیهای فلک نقصانی

Ман яке булбулами андари қафаси даҳр ки чарх

من یکی بلبلم اندر قفس دهر که چرخ

намекунад бар ман аз инсофи мадоеҳи хуоне

می‌کند بر من از انصاف مدایح خوانی

Ҳайф бошад ки шавам зойеъ ва холӣ монад

حیف باشد که شوم ضایع و خالی ماند

Боғи пари дмдмаҳи мадҳи Муҳамади хонӣ

باغ پر دمدمه مدح محمد خانی

эй худованди ҷаҳони молики мамлуки навоз

ای خداوند جهان مالک مملوک نواز

Ки тўӣии хусрави иқлӣми дақоиқи ронӣ

که توئی خسرو اقلیم دقایق رانی

Умрҳо доштами умед ки як бор дигар

عمرها داشتم امید که یک بار دگر

Дар саф хок нишинон худам бикашоне

در صف خاک نشینان خودم بکشانی

Гоҳи дарди дили ман аз дили ман гӯш кунӣ

گاه درد دل من از دل من گوش کنی

Гоҳ дод ғами ман аз ғами ман бастоне

گاه داد غم من از غم من بستانی

Пеши азин гарчи равон бӯдаро пои равон

پیش ازین گرچه روان بوده را پای روان

Мушкилӣ буд қадам бар қадами осонӣ

مشکلی بود قدم بر قدم آسانی

Мушкилӣ зон бтар инаст ки аз заъфи имрӯз

مشکلی زان بتر اینست که از ضعف امروز

Зин макон нест марои нақли макони эмеконе

زین مکان نیست مرا نقل مکان امکانی

Ҳамаи мурғони адлии аҷнҳаҳ дар суҳбати хон

همهٔ مرغان ادلی اجنحه در صحبت خان

Бӯстонӣ ва ман танги қафаси зиндонӣ

بوستانی و من تنگ قفس زندانی

Лек бо ин ҳамаи даврӣ ба хаёли ту маро

لیک با این همه دوری به خیال تو مرا

Суҳбатӣ ҳаст ки хонд хирадаши рӯҳонӣ

صحبتی هست که خواند خردش روحانی

Срўро мерасадат ҳеҷ ба хотир ки куҷо

سرورا می‌رسدت هیچ به خاطر که کجا

Шарт кардам ки ту чун Рахши азимати ронӣ

شرط کردم که تو چون رخش عزیمت رانی

Ба исоқи ҷадали оғози хусумати анҷом

به یساق جدل آغاز خصومت انجام

Ки фалак дошт дарин вартаи срФтонӣ

که فلک داشت درین ورطه سرفتانی

Чун ба давлати ту сипоҳи зафари осорат ро

چون به دولت تو سپاه ظفر آثارت را

Сар ба он дашт бало дода равони гирдоне

سر به آن دشت بلا داده روان گردانی

Ман ҳам аз адъия дар пай бифиристам сипаҳӣ

من هم از ادعیه در پی بفرستم سپهی

Ки туашон сади балои сипаҳи худ доне

که توشان سد بلای سپه خود دانی

Ллаҳи алҳмд ки он шарт баҷо омад ва дошт

لله الحمد که آن شرط بجا آمد و داشت

Ба ту фаттоҳи ғании фатҳу зафари арзонӣ

به تو فتاح غنی فتح و ظفر ارزانی

Ҳол бар тахти ҳузурии ту ҷаҳони довар ва ман

حال بر تخت حضوری تو جهان داور و من

Беҳузур аз ғами беморӣ ва бе сомонӣ

بی‌حضور از غم بیماری و بی‌سامانی

Ту чунон бош ки олам ба вуҷӯди ту ба пост

تو چنان باش که عالم به وجود تو به پاست

Лек нагузор чунин дарди марои тӯлонӣ

لیک نگذار چنین درد مرا طولانی

Марҳамии бахш аз он пеш ки аз захми аҷал

مرهمی بخش از آن پیش که از زخم اجل

Дили зи ҷони бркнм аз ғоят бе дармонӣ

دل ز جان برکنم از غایت بی درمانی

Бинавозам ба тариқӣ ки бар он ршг баранд

بنوازم به طریقی که بر آن رشگ برند

Рӯҳи ҷинати ватани анварӣу хоқонӣ

روح جنت وطن انوری و خاقانی

Беш азин қӯт гуфтор надорам аммо

بیش ازین قوت گفتار ندارم اما

Дорам умед ки аз мавҳибати раббонӣ

دارم امید که از موهبت ربانی

То замонӣ ки малики сӯрат қиёмат бидамад

تا زمانی که ملک صورت قیامت بدمد

Ту зи офоти фалаки эмину солими Монӣ

تو ز آفات فلک ایمن و سالم مانی

Вони замон низ нагардӣ зи бақо бе баҳра

وآن زمان نیز نگردی ز بقا بی‌بهره

Ки худои ту буд боқӣу боқии фонӣ

که خدای تو بود باقی و باقی فانی