Ман ва дидани рақибони ҳўсноки ту ро

من و دیدن رقیبان هوسناک تو را

Рӯ ки то дам задаам сӯхтаам поки ту ро

رو که تا دم زده‌ام سوخته‌ام پاک تو را

Ман ки аз дасти ту сад теғ ба дил хоҳам зад

من که از دست تو صد تیغ به دل خواهم زد

Ба ки берун фиканам аз дили сад чоки ту ро

به که بیرون فکنم از دل صد چاک تو را

То ба ғояти ман гумроҳи нмидонстнм

تا به غایت من گمراه نمیدانستنم

ӣнқадар кам ҳазар ва худ сар ва бе боки ту ро

اینقدر کم حذر و خود سر و بی‌باک تو را

Тарки чашмат ки дам аз шер шикорӣ мезад

ترک چشمت که دم از شیر شکاری میزد

Ин чаҳ сар буд ки барбаст ба фитроки ту ро

این چه سر بود که بربست به فتراک تو را

Қалби мо соф кун эй шуълаи эксири асар

قلب ما صاف کن ای شعلهٔ اکسیر اثر

Чаҳ шавад нақд ба ҷузи дӯди зи хошоки ту ро

چه شود نقد به جز دود ز خاشاک تو را

Ҳеҷат эй чашми сияҳ рӯй азу сирӣ нест

هیچت ای چشم سیه روی ازو سیری نیست

Дар ту гӯри магар сайр кунад хоки ту ро

در تو گور مگر سیر کند خاک تو را

Муҳташами ончӣ ту дидӣ ва ту фаҳмидӣ аз ӯ

محتشم آنچه تو دیدی و تو فهمیدی از او

Кӯри беҳтари пари азин дидаи идроки ту ро

کور بهتر پر ازین دیده ادراک تو را

Каломам мекашад ногуҳ ба ҷоӣӣ

کلامم می‌کشد ناگه به جائی

Ки орад бар сари нутқами блоӣӣ

که آرد بر سر نطقم بلائی