эй фалак хуш кун ба марги ман дили ёри маро

ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا

Дилгарон аз ҳастем мапаснд дилдори маро

دلگران از هستیم مپسند دلدار مرا

эй аҷал чун гаштаам бори дили он нозанин

ای اجل چون گشته‌ام بار دل آن نازنین

Ҷони зи ман бустон ва бурдор аз дилаши бори маро

جان ز من بستان و بردار از دلش بار مرا

эй замонаи ин замон каз ман дилаш дорад ғубор

ای زمانه این زمان کز من دلش دارد غبار

Гирди саҳрои адами гардони тани зори маро

گرد صحرای عدم گردان تن زار مرا

эй табиби даҳр чун талхаст аз ман машрабаш

ای طبیب دهر چون تلخ است از من مشربش

Шарбат аз заҳри аҷали даҳ ҷони бемори маро

شربت از زهر اجل ده جان بیمار مرا

эй сипеҳр акнӯн ки ҷуз дар хоб кам май бинмш

ای سپهر اکنون که جز در خواب کم می‌بینمش

Миннат аз хоби адами даҳ чашми бедори маро

منت از خواب عدم ده چشم بیدار مرا

эй замин чун ӯ намехоҳад ки дигар бинадам

ای زمین چون او نمی‌خواهد که دیگر بیندم

Аз буруни ҷо дар даруни даҳ ҷисми афкори маро

از برون جا در درون ده جسم افکار مرا

Муҳташами дилдор агар фармон ба қатл ман диҳад

محتشم دلدار اگر فرمان به قتل من دهد

Бар сари майдони ибрат насб кун дори маро

بر سر میدان عبرت نصب کن دار مرا