Қиёси хӯбии он ма азин кун каз ҷафоӣ ӯ

قیاس خوبی آن مه ازین کن کز جفای او

Ба ҷон ҳарчанд ранҷам бештар меРом барои ӯ

به جان هرچند رنجم بیشتر میرم برای او

Ба корам ҳар гиреҳи кондозди он паймон гусал гардад

به کارم هر گره کاندازد آن پیمان گسل گردد

Марои дили бастагии афзӯн ба зулфи длгшоӣ ӯ

مرا دل‌بستگی افزون به زلف دلگشای او

Дил озораст аммо он қадри донистаи дилдорӣ

دل آزارست اما آنقدر دانسته دلداری

Ки безораст аз озодии худ мубталоӣ ӯ

که بیزار است از آزادی خود مبتلای او

ҶФокораст лекин медиҳад заҳри ҷФокорӣ

جفاکار است لیکن می‌دهد زهر جفاکاری

Чунон ширин ки аз дил май баради завқи вафоӣ ӯ

چنان شیرین که از دل می‌برد ذوق وفای او

Балои ҷон носозасту ҷонбозони шайдо ро

بلای جان ناساز است و جانبازان شیدا را

Муяссар нест икдми шод бӯдан бебалоӣ ӯ

میسر نیست یکدم شاد بودن بی‌بلای او

Шаҳи иқлӣм бедодасту мазлӯмони меҳнати каш

شه اقلیم بیداد است و مظلومان محنت کش

Барои худ намехоҳад султонии вароӣ ӯ

برای خود نمی‌خواهد سلطانی ورای او

Нахоҳад муҳташами ҷузи остонаши маснадии дигар

نخواهد محتشم جز آستانش مسندی دیگر

Ки мустағнӣаст аз султонии олами гадоӣ ӯ

که مستغنی است از سلطانی عالم گدای او