Дар айни васли ҷузи ман розӣ ба марг худ кист

در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست

Сад рашк то сабаб нест бо худ дарин садад кист

صد رشک تا سبب نیست با خود درین صدد کیست

Ёрон мадад намуданд дар сулҳи ғайр бо ӯ

یاران مدد نمودند در صلح غیر با او

Акнӯн касе ки дар ҷанги моро кунад мадад кист

اکنون کسی که در جنگ ما را کند مدد کیست

Ҳарфӣ ки гар бигӯям гардад сияҳи забонам

حرفی که گر بگویم گردد سیه زبانم

Ҷузи хомаи он ки бо ӯ гуяд бишуд ва мад кист

جز خامه آن که با او گوید بشد و مد کیست

Он кас ки карда сад ҷои бдгўӣии ту нек аст

آن کس که کرده صد جا بدگوئی تو نیک است

эй бади з нек нашносгар нек ӯст бад кист

ای بد ز نیک نشناس گر نیک اوست بد کیست

Бар нақди исмат худ бингар хати хато ро

بر نقد عصمت خود بنگر خط خطا را

Онгаҳ бибин ба науммат ин сиккаи он ки зад кист

آنگه ببین به نامت این سکه آن که زد کیست

Ҷузи ман ки ғайритем кард розӣ ба даврии ту

جز من که غیرتم کرد راضی به دوری تو

Он кас ки давр хоҳад ҷони худ аз ҷасад кист

آن کس که دور خواهد جان خود از جسد کیست

Ин васл бебаҳоро ман май даҳум ба ҳиҷрон

این وصل بی‌بها را من می‌دهم به هجران

Ёрон касе ки дорад бар муҳташам ҳасад кист

یاران کسی که دارد بر محتشم حسد کیست