Зонтраҳи дили сӯии зқнти рафта рафта рафт

زانطره دل سوی ذقنت رفته رفته رفت

Дар чаҳ зи анбарин расанати рафта рафта рафт

در چه ز عنبرین رسنت رفته رفته رفت

Пешат чу шамъи ашг батон қатраи қатраи рехт

پیشت چو شمع اشگ بتان قطره قطره ریخت

Сад обрӯ дар анҷуманати рафта рафта рафт

صد آبرو در انجمنت رفته رفته رفت

Ман будаму дилӣ ва ҳазорон шикастагӣ

من بودم و دلی و هزاران شکستگی

Он ҳам ба зулфи пршкнти рафта рафта рафт

آن هم به زلف پرشکنت رفته رفته رفت

Гуфтӣ ки рафтаи рафта чу умри оимт ба сар

گفتی که رفته رفته چو عمر آیمت به سر

Умрами зи дайр омаданати рафта рафта рафт

عمرم ز دیر آمدنت رفته رفته رفت

Рафтӣ ба Мисри ҳасан ва нарафтӣ азин ғурур

رفتی به مصر حسن و نرفتی ازین غرور

Он ҷо ки буии перҳанати рафта рафта рафт

آن جا که بوی پیرهنت رفته رفته رفت

Ҷонро дигар ба роҳи адами даҳ нишон ки дил

جان را دگر به راه عدم ده نشان که دل

Дар фикри нуқтаи даҳанати рафта рафта рафт

در فکر نقطهٔ دهنت رفته رفته رفت

эй муҳташами фиғон ки наомад ба гӯши ёр

ای محتشم فغان که نیامد به گوش یار

Овозае ки аз суханати рафта рафта рафт

آوازه‌ای که از سخنت رفته رفته رفت