Кадоми сарви зи сунбули ниҳодаи банд ба поят

کدام سرو ز سنبل نهاده بند به پایت

Ки бардаи дили зи ту эй дилбарони шаҳри фидоят

که برده دل ز تو ای دلبران شهر فدایت

Ғам ки карда халал дар хироми чобукат эй гул

غم که کرده خلل در خرام چابکت ای گل

зи раҳгузор ки дар похлидаҳи хорҷФоит

ز رهگذار که در پاخلیده خارجفایت

Сиёсат ки зи изҳор ишқ карда хамӯшат

سیاست که ز اظهار عشق کرده خموشت

Ки ҳарфи меҳр касе сар намезанад зи адоят

که حرف مهر کسی سر نمی‌زند ز ادایت

Ишорат ки саратро фиканда пеш ба маҷлис

اشارت که سرت را فکنده پیش به مجلس

Ки бастаи роҳи нигаҳ кардани ҳарифи рибоят

که بسته راه نگه کردن حریف ربایت

Сифориш ки туро роз дор карда бад-ӣни сон

سفارش که تو را راز دار کرده بدین سان

Ки меҳри ҳуққаи рости лаъл рӯҳ физойат

که مهر حقه راست لعل روح فزایت

Гуҳӣ ба сафҳаи рӯ зулф менаҳй ки бипушад

گهی به صفحهٔ رو زلف می‌نهی که بپوشد

Шикастаи рангии рухсори офтоби ҷилоят

شکسته رنگی رخسار آفتاب جلایت

Гуҳӣ ба сунбули мӯ даст мекашӣ ки нагардад

گهی به سنبل مو دست میکشی که نگردد

Далели ошиқии ошуфтагии зулфи дўтоит

دلیل عاشقی آشفتگی زلف دوتایت

Ту аз куҷо ва гирифтан ба кӯии ишқ касе ҷо

تو از کجا و گرفتن به کوی عشق کسی جا

Саги тасарруфи он дилбарам ки бардаи зи ҷоят

سگ تصرف آن دلبرم که برده ز جایت

Агар на ҷозибаи ошиқии бадӣ ки расонадӣ

اگر نه جاذبهٔ عاشقی بدی که رساندی

Аннани кашони зи диёри ҷафо ба малики вафоят

عنان کشان ز دیار جفا به ملک وفایت

Мноз кам зи накӯёни саманди ноз ки ҳастӣ

مناز کم ز نکویان سمند ناز که هستی

Ту аз барои яке зор ва сад ҳазор бароят

تو از برای یکی زار و صد هزار برایت

Ба муҳташам ки саг туаст рози хеш аён кун

به محتشم که سگ توست راز خویش عیان کن

Ки чун ҷарида ба он кӯ рӯй дӯди зи қафоят

که چون جریده به آن کو روی دود ز قفایت