Ба қасди ҷони ман дар ҷилва омад қади раъноят

به قصد جان من در جلوه آمد قد رعنایت

Ба қурбонат шавам ҷонои бимирами пеши болоят

به قربانت شوم جانا بمیرم پیش بالایت

Азин беҳтар намедонам тариқи меҳрбонӣ ро

ازین بهتر نمی‌دانم طریق مهربانی را

Ки нанишинам зи по то ҷони даҳум аз меҳр дар поят

که ننشینم ز پا تا جان دهم از مهر در پایت

Тавонам он замон дар ишқи лоф дардмандӣ зад

توانم آن زمان در عشق لاف دردمندی زد

Ки аз дармони гурезам то бимирам дар таманноят

که از درمان گریزم تا بمیرم در تمنایت

Хуши он мурдан ки бар болини хешати байнам ва бошад

خوش آن مردن که بر بالین خویشت بینم و باشد

Аҷал дар қабзи ҷони тани музтариби ман дар тамошоят

اجل در قبض جان، تن مضطرب، من در تماشایت

Чу рӯзи марги дўзндми кафани баҳри сбкборӣ

چو روز مرگ دوزندم کفن بهر سبکباری

Равон кун ҷониби ман торӣ аз ҷаъди самани сайт

روان کن جانب من تاری از جعد سمن‌سایت

Чу рӯй мункирони ишқ дар маҳшар сияҳ гардад

چو روی منکران عشق در محشر سیه گردد

Нишони рӯи сФидиҳои мо баси доғи савдоят

نشان رو سفیدی‌های ما بس داغ سودایت

Чаҳ мардум каш нигоҳаст ин ки ҷони муҳташами бодо

چه مردم‌کُش نگاهست این که جان محتشم بادا

Балои гардони мижгони сиёҳу чашми Шаҳлоят

بلا گردان مژگان سیاه و چشم شهلایت