Додам аз дасти буруни домани дилбар ба абас

دادم از دست برون دامن دلبر به عبث

Ба гумонҳои ғалат рафтам аз он дар ба абас

به گمانهای غلط رفتم از آن در به عبث

Чеҳраи исмат ӯ ёфт тағйир ба дурӯғ

چهرهٔ عصمت او یافت تغییر به دروغ

Машраби ъушрати ман гашти мукаддар ба абас

مشرب عشرت من گشت مکدر به عبث

Тираи гашти оинаи покии он ма ба хилоф

تیره گشت آینهٔ پاکی آن مه به خلاف

Шуд сияҳи рӯзи ман сӯхтаи ахтар ба абас

شد سیه روز من سوخته اختر به عبث

Буд дар қабзаи тасхири ман иқлӣми висол

بود در قبضهٔ تسخیر من اقلیم وصال

Нокҳони бохатми он малики мусаххар ба абас

ناکهان باختم آن ملک مسخر به عبث

Васл ҳар нақд ки дар домани умедами рехт

وصل هر نقد که در دامن امیدم ریخت

Ман бе сарфаи талафи сохтам аксар ба абас

من بی صرفه تلف ساختم اکثر به عبث

Ҷомаи ҳиҷр ки бар қомат сабраст дароз

جامهٔ هجر که بر قامت صبر است دراز

Бар қад хеш буридам ман абтар ба абас

بر قد خویش بریدم من ابتر به عبث

Муҳташам гар нашуд ошуфтаи димоғати зи ҷунун

محتشم گر نشد آشفته دماغت ز جنون

Ба чаҳ додӣ зи кафи он зулфи мънбр ба абас

به چه دادی ز کف آن زلف معنبر به عبث