Шабӣ ки бар дилами он моҳ пора ме гузарад

شبی که بر دلم آن ماه پاره می‌گذرد

Марои шарораи оҳ аз ситора ме гузарад

مرا شرارهٔ آه از ستاره می‌گذرد

Хароши дили зи сабки дастии киришма ӯ

خراش دل ز سبک دستی کرشمهٔ او

Ба ним чашм задан аз шумора ме гузарад

به نیم چشم زدن از شماره می‌گذرد

Дилам бар оташи ғайрат кабоб ме гардад

دلم بر آتش غیرت کباب می‌گردد

Чу тираш аз ҷигарпора пора ме гузарад

چو تیرش از جگرپاره پاره می‌گذرد

зи Рахши сабру шкибоӣии он гузидаи савор

ز رخش صبر و شکیبائی آن گزیده سوار

Пиёда мекунадам чун савора ме гузарад

پیاده می‌کندم چون سواره می‌گذرد

Машав ба снгдлиҳои хештани мағрур

مشو به سنگدلیهای خویشتن مغرور

Ки тири оҳи ман аз санг хора ме гузарад

که تیر آه من از سنگ خاره می‌گذرد

Ту эй табиби азин гармтар гузар қадре

تو ای طبیب ازین گرمتر گذر قدری

Бар он марӣз ки кораши з чора ме гузарад

بر آن مریض که کارش ز چاره می‌گذرد

Ба сад фусун батон муҳташами з дайн нагузашт

به صد فسون بتان محتشم ز دین نگذشت

Вале агар ту кунӣ як ишора ме гузарад

ولی اگر تو کنی یک اشاره می‌گذرد