Бас ки рӯзу шабам аз дили сипаҳ ғам гузарад

بس که روز و شبم از دل سپه غم گذرد

Корвони тарабу шодӣ аз он кам гузарад

کاروان طرب و شادی از آن کم گذرد

Ларзаам бар раг ҷон уфтаду уфтами дрпот

لرزه‌ام بر رگ جان افتد و افتم درپات

Бод агар аз сари он турра пурхам гузарад

باد اگر از سر آن طره پرخم گذرد

Аз хаёлаши хаҷалами бас ки шабу рӯзи маро

از خیالش خجلم بس که شب و روز مرا

Дар дили пари шарару дидаи пар нам гузарад

در دل پر شرر و دیدهٔ پر نم گذرد

Чун ғҷки дам ба дам ояд зи дилами нолаи зор

چون غجک دم به دم آید ز دلم نالهٔ زار

Тири ишқ аз раги ҷони бас ки дамодам гузарад

تیر عشق از رگ جان بس که دمادم گذرد

Мулкии моҳ замин гашта ки аз партав ӯ

ملکی ماه زمین گشته که از پرتو او

Ҳар шаб аз ғурфаи маи наъра одам гузарад

هر شب از غرفهٔ مه نعرهٔ آدم گذرد

Агар аз сӯхтан доғ кашад даст аввалӣ аст

اگر از سوختن داغ کشد دست اولی است

Ҳар ки дар хотираши андеша марҳам гузарад

هر که در خاطرش اندیشه مرهم گذرد

Муҳташамро дами охир чу раседӣ бар сар

محتشم را دم آخر چو رسیدی بر سر

Он қадар бар сари авбош ки аз ҳам гузарад

آن قدر بر سر اوباش که از هم گذرد