Фалак ба ман нафасӣ гарчи сар гаронаш кард

فلک به من نفسی گرچه سر گرانش کرد

Дигар ба роҳи талофии сабк анонаш кард

دگر به راه تلافی سبک عنانش کرد

Забони зи пурсиши ҳолам агар кашид дамӣ

زبان ز پرسش حالم اگر کشید دمی

Дамӣ дигар ба ман иқболи ҳам забонаш кард

دمی دگر به من اقبال هم زبانش کرد

Фишонд мурғи диламро равон ба соиди зулф

فشاند مرغ دلم را روان به ساعد زلف

Ба санги ҷавр чу ошуфта ошёнаш кард

به سنگ جور چو آشفته آشیانش کرد

Надода буд диламро ба чанги ғуссаи тамом

نداده بود دلم را به چنگ غصه تمام

Ки бозхост ба сад узр ва шодмонаш кард

که بازخواست به صد عذر و شادمانش کرد

Дилам ҳануз зи дарёии ғам канорӣ дошт

دلم هنوز ز دریای غم کناری داشت

Ки ғарқи марҳамат аз лутф бекаронаш кард

که غرق مرحمت از لطف بیکرانش کرد

Дамӣ ки тири ситам дар камони хашми ниҳод

دمی که تیر ستم در کمان خشم نهاد

Кашид бар ману сӯй дигар рӯонаш кард

کشید بر من و سوی دگر روانش کرد

Чу хости қадари навозиши бидонади ин дили зор

چو خواست قدر نوازش بداند این دل زار

Нахусти пеши хаданги бало нишонаш кард

نخست پیش خدنگ بلا نشانش کرد

Ғараз ситеза набӯдаш ки нақди қалби маро

غرض ستیزه نبودش که نقد قلب مرا

Кашид бар маҳаки ҷавр ва имтиҳонаш кард

کشید بر محک جور و امتحانش کرد

Аннани ҳамраҳе аз дасти муҳташам чу кашид

عنان همرهی از دست محتشم چو کشید

Наҳуфтаи бадарғаи лутф ҳмънонш кард

نهفته بدرقهٔ لطف همعنانش کرد