Гар бар ман орамида самандаш гузар кунад

گر بر من آرمیده سمندش گذر کند

ӯ сад ҳазор тундии азин раҳгузар кунад

او صد هزار تندی ازین رهگذر کند

Зон лаъл агар диҳад ҳамаи дашноми он нигор

زان لعل اگر دهد همه دشنام آن نگار

Сад бор аз музоиқаи хӯнам ҷигар кунад

صد بار از مضایقه خونم جگر کند

Чашмаш чу кори ман ба нахустин нигоҳи сохт

چشمش چو کار من به نخستین نگاه ساخت

Нагузошт ғамзааш ки нигоҳ дигар кунад

نگذاشت غمزه‌اش که نگاه دگر کند

Даии гармяш ба ғайр на аз рӯй қаҳр буд

دی گرمیش به غیر نه از روی قهر بود

Афрӯхт оташӣ ки маро гармтар кунад

افروخت آتشی که مرا گرمتر کند

Пайкон ӯ зи сина ман мекашад табиб

پیکان او ز سینه من می‌کشد طبیب

Кӯи бодаи аҷал ки маро бехабар кунад

کو باده اجل که مرا بی خبر کند

Овора Эй куҷост ки дар кӯии ошиқӣ

آواره‌ای کجاست که در کوی عاشقی

Бо хок раҳ нишинад ва бо мо ба сар кунад

با خاک ره نشیند و با ما به سر کند

Гар ҷони кашӣ ба кини зи тани муҳташами бурун

گر جان کشی به کین ز تن محتشم برون

Бовар макун ки меҳри ту аз дил ба дар кунад

باور مکن که مهر تو از دل به در کند