Оҳ аз он лаҳза ки маҷлис ба ғазаб дар шаканд

آه از آن لحظه که مجلس به غضب در شکند

Доман ифшоанд ва май резад ва соғар шаканд

دامن افشاند و می ریزد و ساغر شکند

намеравад сархуш ва ман бар сари оташ ки чаҳ вақт

می‌رود سرخوش و من بر سر آتش که چه وقت

Маст боз ояд ва ғавғо кунаду дршкнд

مست باز آید و غوغا کند و درشکند

Дасти з аҳбоб надорад чу кашад хнҷзи ноз

دست ز احباب ندارد چو کشد خنجز ناز

Магараш даст шавад ранҷа ва ханҷар шаканд

مگرش دست شود رنجه و خنجر شکند

Саги он масти ғурурам ки нигаҳ донад роҳ

سگ آن مست غرورم که نگه داند راه

Шаҳнаро бар сари бозор агар сар шаканд

شحنه را بر سر بازار اگر سر شکند

Задаам дӯш ба ҷуръат дар қасрии конҷо

زده‌ام دوش به جرات در قصری کانجا

Ҳоҷиб аз ҷурми суҷудии сар қайсар шаканд

حاجب از جرم سجودی سر قیصر شکند

Мӯ бар андом шавад рости маи як шабаҳ ро

مو بر اندام شود راست مه یک شبه را

АФтоби ман агар тарафи каллаи бршкнд

افتاب من اگر طرف کله برشکند

Муҳташами бодаи даҳ аз хӯни маниши кони хунхор

محتشم باده ده از خون منش کان خونخوار

Нест мастӣ ки хумор аз медигар шаканд

نیست مستی که خمار از می دیگر شکند