Ҳар касе чизе ба пои он писар май афканд

هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند

Шоҳи малики афсари гадои малики сар май афканд

شاه ملک افسر گدای ملک سر می‌افکند

Офтоб аз пардаи пеш аз субҳ меояд бурун

آفتاب از پرده پیش از صبح می‌آید برون

Чун саҳаргаҳи бод аз он рухи парда бар май афканд

چون سحرگه باد از آن رخ پرده بر می‌افکند

Соя май афканди мурғӣ бар сари маҷнӯн ва ман

سایه می‌افکند مرغی بر سر مجنون و من

Водӣ дорам ки онҷои мурғи пар май афканд

وادی دارم که آنجا مرغ پر می‌افکند

Чун гурезад аз балои ошиқ ки он абрӯи камон

چون گریزد از بلا عاشق که آن ابرو کمان

Новаки мижгон ба дилҳо бехабар май афканд

ناوک مژگان به دلها بی‌خبر می‌افکند

Соя аз лутфи тан покаш намеуфтад ба хок

سایه از لطف تن پاکش نمی‌افتد به خاک

Ҷома чун он нозанини пайкари з бар май афканд

جامه چون آن نازنین پیکر ز بر می‌افکند

Ваа ки ҳарчанд он муҳим наздик мехоҳад ба лутф

وه که هرچند آن مهم نزدیک می‌خواهد به لطف

Бахтам аз бетолеъиҳо давртар май афканд

بختم از بی‌طالعی ها دورتر می‌افکند

Ҳргаҳи он ма бар зқн май афканди чавгони зулф

هرگه آن مه بر ذقن می‌افکند چوگان زلف

Муҳташам дар пой ӯ чун гӯии сар май афканд

محتشم در پای او چون گوی سر می‌افکند