Аввал манзил ишқаст биёбони фано

اول منزل عشقست بیابان فنا

Ошиқии кӯ ки дарин раҳи ду се манзил баравад

عاشقی کو که درین ره دو سه منزل برود

Рафтани ноқаи гуҳии ҷониб маҷнӯн некӯаст

رفتن ناقه گهی جانب مجنون نیکوست

Ки ба таҳрики ншинндаҳ маҳмил баравад

که به تحریک نشینندهٔ محمل برود

Ақлро бар лаби он чоҳи зқни пои лғзд

عقل را بر لب آن چاه ذقن پا لغزد

Дил ба он ноҳия ҷаҳласт ки оқил баравад

دل به آن ناحیه جهلست که عاقل برود

Дорад он ғамза камоне ки ба чашми нигарон

دارد آن غمزه کمانی که به چشم نگران

Новакии сардаади оҳиста ки то дил баравад

ناوکی سردهد آهسته که تا دل برود

Дорам аз хавфу раҷои киштии сари гирдоне

دارم از خوف و رجا کشتی سر گردانی

Ки на дар варта бимонад на ба соҳил баравад

که نه در ورطه بماند نه به ساحل برود

Ишқ чун куҳна шавад маҳв нагардад ба фироқ

عشق چون کهنه شود محو نگردد به فراق

Нахл аз ҷо наравад реша чу дар гул баравад

نخل از جا نرود ریشه چو در گل برود

Абри раҳмат чу тарашшӯҳ кунад умед казон

ابر رحمت چو ترشح کند امید کزان

Рақами қатли ман аз нома қотил баравад

رقم قتل من از نامهٔ قاتل برود

Дайри пурвой касе бишинав ва тохир макун

دیر پروای کسی بشنو و تاخیر مکن

То ба он мартабаи тохир ба соҳил баравад

تا به آن مرتبه تاخیر به ساحل برود

Гар кунӣ қасди қаттолӣу нёлоӣии теғ

گر کنی قصد قتالی و نیالائی تیغ

Хӯни зи бсмли гуҳи сад ношуда бсмл баравад

خون ز بسمل گه صد ناشده بسمل برود

Муҳташам лол шавад тӯтӣ табъам ме гуфт

محتشم لال شود طوطی طبعم می‌گفت

Агар он оина рӯем з муқобил баравад

اگر آن آینه رویم ز مقابل برود