Гар аз дарҷи даҳонаш дами занам аз ман ба танг ояд

گر از درج دهانش دم زنم از من به تنگ آید

Вар аз хуй бадаш гӯям сухан ба ҷанг ояд

ور از خوی بدش گویم سخن به جنگ آید

Ба пардозам ба тир аз дил кашӣдан кӯи براردи пар

به پردازم به تیر از دل کشیدن کو برآرد پر

зи бас каз шаст ӯ бар дили хаданг бедиранг ояд

ز بس کز شست او بر دل خدنگ بی‌درنگ آید

Рух аз меарғавонӣ кард ва берун рафт аз маҷлис

رخ از می ارغوانی کرد و بیرون رفت از مجلس

Ба ин ранг аз бар мо рафт то дигар чаҳ ранг ояд

به این رنگ از بر ما رفت تا دیگر چه رنگ آید

зи оҳ гиря олудам хати знигоряш сар зад

ز آه گریه آلودم خط ز نگاریش سر زد

Чу нам гирад ҳавои ночор бар ойина занг ояд

چو نم گیرد هوا ناچار بر آئینهٔ زنگ آید

Чунон бадноми олами гаштам аз ишқи накӯномӣ

چنان بدنام عالم گشتم از عشق نکونامی

Ки аҳли ишқро нанг аз ман беном ва нанг ояд

که اهل عشق را ننگ از من بی‌نام و ننگ آید

Ҳазар кун газандами зини нахустин эй рақиб аз дил

حذر کن گزندم زین نخستین ای رقیب از دل

Ки дар раҳи неши кори даҳр ки рози сина санг ояд

که در ره نیش کار دهر که راز سینه سنگ آید

Нагӯям қиссаи дилтангии худ муҳташам бо ӯ

نگویم قصهٔ دلتنگی خود محتشم با او

Ки тарсам ман наёбам ҳосилӣ ва он ма ба танг ояд

که ترسم من نیابم حاصلی و آن مه به تنگ آید