Давр аз ту хоки раҳи з ҷунун мекунам ба сар

دور از تو خاک ره ز جنون می‌کنم به سر

Бингар ки дар фироқи ту чун мекунам ба сар

بنگر که در فراق تو چون می‌کنم به سر

Бар хоки даргаи ту ба сар мекунад рақиб

بر خاک درگه تو به سر می‌کند رقیب

Ман хок дар збхт нигун мекунам ба сар

من خاک در زبخت نگون می‌کنم به سر

Срлшгри ҷунунам ва дар дашти гмрҳӣ

سرلشگر جنونم و در دشت گمرهی

Бар рағми ақл роҳнмўн мекунам ба сар

بر رغم عقل راهنمون می‌کنم به سر

Афсонаи ?ути шабӣ ки намеоядам ба гӯш

افسانه‌ات شبی که نمی‌آیدم به گوش

Он шаб ба сад ҳазор фусун мекунам ба сар

آن شب به صد هزار فسون می‌کنم به سر

зи оташи ту бар канор чаҳ доне ки ман чисон

ز آتش تو بر کنار چه دانی که من چسان

Бо шуълаҳои сӯз дарун мекунам ба сар

با شعله‌های سوز درون می‌کنم به سر

Бар сари дарин баҳори ту гули зан ки ман зи ҳиҷр

بر سر درین بهار تو گل زن که من ز هجر

Бо хори доғ ҷунун мекунам ба сар

با خار داغ جنون می‌کنم به سر

Азбс ки хӯн гириста давр аз ту муҳташам

ازبس که خون گریسته دور از تو محتشم

Ман дар канори диҷла хӯн мекунам ба сар

من در کنار دجله خون می‌کنم به سر