Шатранҷи суҳбати ман ва он мояи сарвар

شطرنج صحبت من و آن مایهٔ سرور

Бо он ки қоимаст зи ман май барад ба зӯр

با آن که قایم است ز من می‌برد به زور

Корами дарин бисот ба шоҳӣ фитода аст

کارم درین بساط به شاهی فتاده است

Каз асби кин пиёда намегардад аз ғурур

کز اسب کین پیاده نمی‌گردد از غرور

Чандам ба базм худ нагузорӣ чаҳ мешавад

چندم به بزم خود نگذاری چه میشود

Гар бар бисот шоҳ кунад ба идқии убӯр

گر بر بساط شاه کند به یدقی عبور

Наздик шуд фирорами азин арса каз қиёс

نزدیک شد فرارم ازین عرصه کز قیاس

Дар бозии ту мотии худ дидаам зи давр

در بازی تو ماتی خود دیده‌ام ز دور

Нақди дурусти ҷони бунае дил ба дод ишқ

نقد درست جان بنه ای دل به داد عشق

Кони нақд дар қалил ва касӣраст бе ксўр

کان نقد در قلیل و کثیر است بی‌کسور

Зон инқилоб кун ҳазари андари бисоти ишқ

زان انقلاب کن حذر اندر بساط عشق

Конҷои гурези шоҳи з бидқ шавад зарур

کانجا گریز شاه ز بیدق شود ضرور

МеРом барои он ки зи чашми мшъбдш

میرم برای آن که ز چشم مشعبدش

Шатранҷи ғоӣбонаҳи тавон бохт дар ҳузур

شطرنج غائبانه توان باخت در حضور

Беш аз маҳали пиёда ба фарзин шавад ба дил

بیش از محل پیاده به فرزین شود به دل

Чун ишқро камоли буруни орад аз қусӯр

چون عشق را کمال برون آرد از قصور

То муҳташам бар асби фасоҳати ниҳоди зин

تا محتشم بر اسب فصاحت نهاد زین

Афканд дар бисоти савору пиёдаи шӯр

افکند در بساط سوار و پیاده شور