зи мҳисти доғ бар дил ки надидаам ҳанузаш

ز مهیست داغ بر دل که ندیده‌ام هنوزش

з гулӣаст хор дар каф ки начидаам ҳанузаш

ز گلیست خار در کف که نچیده‌ام هنوزش

з лабӣаст коми ҷонам чу гулӯии шишаи пурхӯн

ز لبی است کام جانم چو گلوی شیشه پرخون

Ки ба ҷуръат тахайюл нагузидаам ҳанузаш

که به جرئت تخیل نگزیده‌ام هنوزش

зи шароби лаъли ёрӣ шудаи машрабами дигаргун

ز شراب لعل یاری شده مشربم دگرگون

Ки ба лаби расида аммо нчшидаҳам ҳанузаш

که به لب رسیده اما نچشیده‌ام هنوزش

Ба кашокашам фиканда сари зулфи тобдорӣ

به کشاکشم فکنده سر زلف تابداری

Ки ба сӯии хеши як мӯ нгшидаҳам ҳанузаш

که به سوی خویش یک مو نگشیده‌ام هنوزش

Дили парда сӯз дорад ҳаваси либоси дардӣ

دل پرده سوز دارد هوس لباس دردی

Ки ба қади тоқат ӯ набурӣдаам ҳанузаш

که به قد طاقت او نبریده‌ام هنوزش

Ба барам либоси ғайрат шудаи номи хирқае ро

به برم لباس غیرت شده نام خرقه‌ای را

Ки зи ҷайб то ба доман надаридаам ҳанузаш

که ز جیب تا به دامن ندریده‌ام هنوزش

зи даричаи муҳаббат ба дилами фитодаи партав

ز دریچهٔ محبت به دلم فتاده پرتو

зи ҳама ҷаҳон фурӯзӣ ки надидаам ҳанузаш

ز همه جهان فروزی که ندیده‌ام هنوزش

Ҳама кас шунида омини зи фиришта бар дъоӣӣ

همه کس شنیده آمین ز فرشته بر دعائی

Ки зи зери лаби барон бут надамидаам ҳанузаш

که ز زیر لب برآن بت ندمیده‌ام هنوزش

Ки зи муҳташами расонад ба маи ман ин ғазал ро

که ز محتشم رساند به مه من این غزل را

Ки ман гадо ба хизмат нарасидаам ҳанузаш

که من گدا به خدمت نرسیده‌ام هنوزش