Рӯзӣ ки гашт бар ҳамаи олами намози фарз

روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض

Шуд ноз бар ту воҷиб ва бар мо ниёзи фарз

شد ناز بر تو واجب و بر ما نیاز فرض

То дар вуҷӯд омадӣ эй каъбаи мурод

تا در وجود آمدی ای کعبهٔ مراد

Шуд саҷдаи ту бар ҳамаи кас чун намози фарз

شد سجدهٔ تو بر همه کس چون نماز فرض

Натавон ба ҳеҷ ваҷҳи шимурд аз батон ту ро

نتوان به هیچ وجه شمرد از بتان تو را

Бошад миёни ботилу ҳақи имтиёзи фарз

باشد میان باطل و حق امتیاز فرض

Бингар ба ишқу булъаҷабиҳои ӯ казу

بنگر به عشق و بوالعجبی‌های او کزو

Маҳмӯдро шудааст суҷуди Аёзи фарз

محمود را شده است سجود ایاز فرض

Бахтами аҷаб агар ннўозд ки гашта аст

بختم عجب اگر ننوازد که گشته است

Қатлам ба ҷурми ишқ ба он длнўози фарз

قتلم به جرم عشق به آن دلنواز فرض

Омезишӣ ба дарди кшонми насиби бод

آمیزشی به درد کشانم نصیب باد

Каз тақво ва вараъ шавадам эҳтирози фарз

کز تقوی و ورع شودم احتراز فرض

Зон мурғи ғамзаи бими дили муҳташами нхост

زان مرغ غمزه بیم دل محتشم نخاست

Гунҷишкро буд ҳазар аз шоҳбози фарз

گنجشک را بود حذر از شاهباز فرض