зи лутфу қаҳр ӯ ва дар хандаҳои гиря олудам

ز لطف و قهر او در خنده های گریه‌آلودم

намеёбам ки мақбулам намедонам ки мардӯдам

نمی‌یابم که مقبولم، نمی‌دانم که مردودم

зи ҷурмам дар гузар ё бсмлм кун ба ки дорӣ

ز جرمم در گذر یا بسملم کن، تا به کی داری

Дар обу оташ аз умед буд ва бим нобудам

در آب و آتش از امید بود و بیم نابودم

Ба як тақсир дар маҷлис ба гирд хиҷлат олудӣ

به یک تقصیر در مجلس به گرد خجلت‌آلودی

Рухиро каз вафои умрӣ ба хоки даргаати судам

رخی را کز وفا عمری به خاک درگهت سودم

Ба гуфтори ғарази гӯи ноумедами сохтӣ аз худ

به گفتار غرض گو ناامیدم ساختی از خود

Балии мақсӯди ман ин буд дигар нест мақсӯдам

بلی مقصود من این بود دیگر نیست مقصودم

Чаҳ андешам дигар аз гармии бозори бдгўён

چه اندیشم دگر از گرمی بازار بدگویان

Ки на фикр зиён монадаст на андешаи судам

که نه فکر زیان ماندست نه اندیشه سودم

Чу шамъамгар ту бурдорӣ сар аз тан дар ҳақиқат ба

چو شمعم گر تو برداری سر از تن در حقیقت به

Ки чун миҷмар наад ғайриӣ ба сари тоҷи зарандудам

که چون مجمر نهد غیری به سر تاج زراندودم

Ба қавли ноксонм беш азин монеъ машав зин дар

به قول ناکسانم بیش ازین مانع مشو زین در

Ки дар хайли сгонти пеши азин ман ҳам касе будам

که در خیل سگانت پیش ازین من هم کسی بودم

Агар чун муҳташам садборам андозӣ дар оташи ҳам

اگر چون محتشم صدبارم اندازی در آتش هم

Чунон сӯзам ки ҷузи буи вафоят ноед аз дӯдам

چنان سوزم که جز بوی وفایت ناید از دودم