Ман мунфаил ки пешати ду ҷаҳон гуноҳ дорам

من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم

Бача рӯй узр гӯям ки рух сиёҳ дорам

بچه روی عذر گویم که رخ سیاه دارم

Ман агар гуноҳи корами ту ба афви кор худ кун

من اگر گناه‌کارم تو به عفو کار خود کن

Ки забони тавбаи гӯйу лаби узр хоҳ дорам

که زبان توبه گوی و لب عذر خواه دارم

Манам он ки як ҷаҳонро зи ғамат ба бод додам

منم آن که یک جهان را ز غمت به باد دادم

Ту қабул агар надории ду ҷаҳон гувоҳ дорам

تو قبول اگر نداری دو جهان گواه دارم

На чунон брхш оҳам зада тозаи ҳасанат

نه چنان برخش آهم زده تازه حسنت

Ки Аннани он тавонам нафасӣ нигоҳ дорам

که عنان آن توانم نفسی نگاه دارم

Ба чунин кушандаи ҳиҷрии саги бахти чораи созам

به چنین کشنده هجری سگ بخت چاره سازم

Ки агарчӣ даврам аз дар ба дили ту роҳ дорам

که اگرچه دورم از در به دل تو راه دارم

зи даруни шуъла хезам машав аз ғурури эмин

ز درون شعله خیزم مشو از غرور ایمن

Ки дарин наҳуфтаи таркиши ҳамаи тир оҳ дорам

که درین نهفته‌ ترکش همه تیر آه دارم

Ба яке нигоҳи ҷонами бустон ки то қиёмат

به یکی نگاه جانم بستان که تا قیامت

Дили хешро тасаллӣ ба ҳамон нигоҳ дорам

دل خویش را تسلی به همان نگاه دارم

Малики алмлкўки ишқам ки ба ман намонда ало

ملک‌الملکوک عشقم که به من نمانده الا

Тан беқабо ки ба рӯй сар бекулоҳ дорам

تن بی‌قبا که به روی سر بی‌کلاه دارم

з батон туро гузидам ки шаҳ батон ҳасанӣ

ز بتان تو را گزیدم که شه بتان حسنی

Ман агарчӣ худ гадоем дил подшоҳ дорам

من اگرچه خود گدایم دل پادشاه دارم

Шаҳи водии ҷунунам ба дар ои зи шаҳр ва бингар

شه وادی جنونم به در آی ز شهر و بنگر

Ки зи ваҳшёни саҳро чаҳ қадар сипоҳ дорам

که ز وحشیان صحرا چه قدر سپاه دارم

Ту ба муҳташами надории назарӣ ва ман ба ин хуш

تو به محتشم نداری نظری و من به این خوش

Гуҳи нигоҳи даври даврӣ ба ту гоҳ гоҳ дорам

گه نگاه دور دوری به تو گاه گاه دارم