Ман на маҷнӯнам ки хоҳам рӯй дар саҳро кунам

من نه مجنونم که خواهم روی در صحرا کنم

Хешро машҳури созами ёрро расво кунам

خویش را مشهور سازم یار را رسوا کنم

То тавонам сӯхти пинҳони кофарамгар ошкор

تا توانم سوخت پنهان کافرم گر آشکار

Хешро парвонаи он шамъ бепарво кунам

خویش را پروانهٔ آن شمع بی‌پروا کنم

Гар диҳандам ҷо бигӯӣ ӯ на ҷони хуши длист

گر دهندم جا به کوی او نه جای خوش دلیست

Хуши дили он ки мешавам кандар дил ӯ ҷо кунам

خوش دل آن گه می‌شوم کاندر دل او جا کنم

Аҳли дилро гуфта маҳрӯм нагузорам зи ҷавр

اهل دل را گفته تا محروم نگذارم ز جور

Он қадар бигзор то манеҳам дилӣ пайдо кунам

آن قدر بگذار تا منهم دلی پیدا کنم

Хоки пои он парӣ каз хӯни мардум беҳтар аст

خاک پای آن پری کز خون مردم بهتر است

Чун ман аз номардумӣ дар чашми хӯн моло кунам

چون من از نامردمی در چشم خون مالا کنم

Ҳишмати ман муҳташами ин бас ки дар иқлӣми фақр

حشمت من محتشم این بس که در اقلیم فقر

Бе тамаъи гирдами гдоӣӣ аз дар дилҳо кунам

بی‌طمع گردم گدائی از در دلها کنم