Давр аз ту бар рӯй батон чун чашми пурхӯни афканам

دور از تو بر روی بتان چون چشم پرخون افکنم

Чашмӣ ки бурдорам зи ту бар дигарон чун афканам

چشمی که بردارم ز تو بر دیگران چون افکنم

Гирдами занам бар кӯҳу дашт аз оби чашму хӯни дил

گر دم زنم بر کوه و دشت از آب چشم و خون دل

Гирён кунам Фарҳодро оташ ба маҷнӯни афканам

گریان کنم فرهاد را آتش به مجنون افکنم

Аз сӯзи дил дар оташам эй сина пайдо кун раҳе

از سوز دل در آتشم ای سینه پیدا کن رهی

Кин оташ сӯзандаро аз хомаи беруни афканам

کین آتش سوزنده را از خامه بیرون افکنم

Аз аҳсани муҳташами гӯш фалак гардад гарон

از احسن بر محتشم گوش فلک گردد گران

Ҷоӣӣ ки ман тарҳи сухан аз табъи мавзуни афканам

جائی که من طرح سخن از طبع موزون افکنم