Манам он гадо ки бошад сари кӯй ӯ паноҳам

منم آن گدا که باشد سر کوی او پناهم

Лақабами шаҳи гадоён ки гадои подшоҳам

لقبم شه گدایان که گدای پادشاهم

Шудаи рости кори бахтами зи фалак ки карда моил

شده راست کار بختم ز فلک که کرده مایل

Ба суҷуди сарбаландии з батон каҷи кулоҳам

به سجود سربلندی ز بتان کج کلاهم

Лаби хоҳишами мҷнбон ки тамом орзӯем

لب خواهشم مجنبان که تمام آرزویم

Ба ту дар тамаъ науфтам зи ту ҳам туро нахоҳам

به تو در طمع نیفتم ز تو هم تو را نخواهم

Фалак аз барои ҷаврами ҳама умр дошт зинда

فلک از برای جورم همه عمر داشت زنده

Чаҳ шуд ар ту низ дорӣ қадре дигар нигоҳам

چه شد ار تو نیز داری قدری دگر نگاهم

Ба ғазаб нигоҳ кардӣ ва дигар нигаҳ накардӣ

به غضب نگاه کردی و دگر نگه نکردی

Нигаҳӣ дигар худоро ки хароби он нигоҳам

نگهی دگر خدا را که خراب آن نگاهم

зи сиёсати ту гаштам ба гуноҳ агарчӣ қойил

ز سیاست تو گشتم به گناه اگرچه قایل

Ба тариқ мҷрмонм накашӣ ки бе гуноҳам

به طریق مجرمانم نکشی که بی‌گناهم

Шаҳи муҳташами каши ман чу камони ранҷишам ро

شه محتشم کش من چو کمان رنجشم را

Ба ситеза сахт кардӣ ҳазар аз хаданги оҳам

به ستیزه سخت کردی حذر از خدنگ آهم