По чун кашами зи кӯии ту конҷои замони замон

پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان

намеоварад кашокаши ишқами кашони кашон

می‌آورد کشاکش عشقم کشان کشان

Ҷони зор ва тан назор шуд аз бас ки ме расад

جان زار و تن نزار شد از بس که می‌رسد

Ҷаври фалаки барин ситами дилбарон бар он

جور فلک برین ستم دلبران بر آن

Чун нестем дар хури васл эй аҷали биё

چون نیستیم در خور وصل ای اجل بیا

Моро зи чанги фурқати он длстони ситон

ما را ز چنگ فرقت آن دلستان ستان

Дил дошт ин гумон ки рҳоӣӣ буд зи ту

دل داشت این گمان که رهائی بود ز تو

Хати лабат чу гашт аён шуд кам он гумон

خط لبت چو گشت عیان شد کم آن گمان

Рафтӣу гашти дидаи лаболаби з дар ашг

رفتی و گشت دیده لبالب ز در اشگ

Бози ой то ба пои ту резами равони равон

باز آی تا به پای تو ریزم روان روان

эй дил канора кун зи бути ман ки рӯзу шаб

ای دل کناره کن ز بت من که روز و شب

Бастааст баҳри куштани исломёни миён

بسته است بهر کشتن اسلامیان میان

Доғӣ ки меҳанӣ ба дил аз дасти он нигор

داغی که میهنی به دل از دست آن نگار

эй муҳташами зи дидаи мардуми ниҳон на он

ای محتشم ز دیدهٔ مردم نهان نه آن