Номусулмони писарии хӯн дилам хӯрд чу об

نامسلمان پسری خون دلم خورد چو آب

Ки ба мастии дили мурғон ҳарам карда кабоб

که به مستی دل مرغان حرم کرده کباب

Кор бар мурғи дилам дар кафи тифлӣ шуда аст

کار بر مرغ دلم در کف طفلی شده است

Он чунон танг ки гулшан будаш чанги уқоб

آن چنان تنگ که گلشن بودش چنگ عقاب

Шоҳиди ишқи ҳриФист ки гар ёбад даст

شاهد عشق حریفیست که گر یابد دست

намекунад даст ба хӯни малики аламути хизоб

می‌کند دست به خون ملک‌الموت خضاب

Чеҳраи ҳиҷр ба хоб ояд агар ошиқ ро

چهرهٔ هجر به خواب آید اگر عاشق را

Кашадаш хавф ба маҳди аҷал аз бистари хоб

کشدش خوف به مهد اجل از بستر خواب

Ларза бар даст насим уфтад агар баргирад

لرزه بر دست نسیم افتد اگر برگیرد

Ба сари ангушти хаёл аз рух ӯ тарафи ниқоб

به سر انگشت خیال از رخ او طرف نقاب

Ту ки дории сари шоҳаншаҳии кишвари дил

تو که داری سر شاهنشهی کشور دل

Фикри малики дил мо кун ки харобаст хароб

فکر ملک دل ما کن که خرابست خراب

Муҳташамро дами обӣ чу з теғат додӣ

محتشم را دم آبی چو ز تیغت دادی

Дами дигар ба чашонаш ки савобаст савоб

دم دیگر به چشانش که ثوابست ثواب