Дӯш чун дидам ниҳон дар рӯй отшнок ӯ

دوش چون دیدم نهان در روی آتشناک او

Ёфт каз ҷони ошиқами ман саги идрок ӯ

یافت کز جان عاشقم من سگ ادراک او

Имшаби андари сайр бо ӯ ҷумла махсӯсанд лек

امشب اندر سیر با او جمله مخصوصند لیک

Ҷилва махсӯс манаст аз қомати чолок ӯ

جلوهٔ مخصوص منست از قامت چالاک او

Сад сари андари рохи ҷавлонаш ба хоки афтода лек

صد سر اندر راخ جولانش به خاک افتاده لیک

Чашм дорад бар сари ман ҳалқаи фитрок ӯ

چشم دارد بر سر من حلقهٔ فتراک او

Тарсам аз шухии ҳам имрӯзам кунад расво ки ҳеҷ

ترسم از شوخی هم امروزم کند رسوا که هیچ

Бокӣ аз мард надорад ғамза бебок ӯ

باکی از مرد ندارد غمزهٔ بی‌باک او

Бахти кӯс мқблӣ зад каз қазо шуд номзад

بخت کوس مقبلی زد کز قضا شد نامزد

Ҳамчуи ман олӯдаи домоне ба ишқи пок ӯ

همچو من آلوده دامانی به عشق پاک او

Кӯҳ кунро мекунад аз шиква ширин хамӯш

کوه‌کن را می‌کند از شکوهٔ شیرین خموش

Дар вафои исрофи ман дар марҳамати имсок ӯ

در وفا اسراف من در مرحمت امساک او

Ҷон ки меларзид доим бар сари ҷисми заъиф

جان که می‌لرزید دایم بر سر جسم ضعیف

Барқи ишқ оташ зад акнӯн дар хасу хошок ӯ

برق عشق آتش زد اکنون در خس و خاشاک او

Он ки бар ваии ногузаштаи рехтии хунаш ба хок

آن که بر وی ناگذشته ریختی خونش به خاک

Бугзарад аз хӯни худ гар бигузарӣ бар хок ӯ

بگذرد از خون خود گر بگذری بر خاک او

Муҳташам расво шуд аз ишқу сиррӣ берун накард

محتشم رسوا شد از عشق و سری بیرون نکرد

Риштаи тадбир аз пероҳани сад чок ӯ

رشتهٔ تدبیر از پیراهن صد چاک او