Ёрб он маро ки хоҳам зад қазо дар кӯй ӯ

یارب آن مه را که خواهم زد قضا در کوی او

Он қадари завқи тамошои даҳ ки байнам рӯй ӯ

آن قدر ذوق تماشا ده که بینم روی او

Дар қиёмат каз замин хезанд сарбозони ишқ

در قیامت کز زمین خیزند سربازان عشق

Сад қиёмат беш хезад аз замини кӯй ӯ

صد قیامت بیش خیزد از زمین کوی او

Фитнаҳо барпо кунад каз по нишнид рӯзи ҳашар

فتنه‌ها برپا کند کز پا نشنید روز حشر

Дар миёни халқи маҳшари чашми ошиқи ҷӯй ӯ

در میان خلق محشر چشم عاشق جوی او

Чини абрӯяши зи даргаи бештари нгзордм

چین ابرویش ز درگه بیشتر نگذاردم

Шоҳи ҳасанашро ҳамоно ҳоҷибаст абрӯӣ ӯ

شاه حسنش را همانا حاجبست ابروی او

намешавад насринаш аз хашм наоне арғавон

می‌شود نسرینش از خشم نهانی ارغوان

То дигар баҳр ки оташ мефурӯзад хуй ӯ

تا دگر بهر که آتش می‌فروزد خوی او

Захми мо мумтоз кӣ гардад агар тираш кунад

زخم ما ممتاز کی گردد اگر تیرش کند

Рахна дар ҳар дил ба қадари қӯти бозуӣ ӯ

رخنه در هر دل به قدر قوت بازوی او

Сокинони хулд бар аҳли замин ҳасрат баранд

ساکنان خلد بر اهل زمین حسرت برند

Гар баради боди замини паймо ба ҷинати буи ӯ

گر برد باد زمین پیما به جنت بوی او

Наргис ҳозрҷўобш медиҳад дар раҳи ҷавоб

نرگس حاضرجوابش می‌دهد در ره جواب

Қосидиро каз ишорат мефиристам сӯй ӯ

قاصدی را کز اشارت می‌فرستم سوی او

Гӯш созад муҳташами чашми ишорати фаҳм ро

گوش سازد محتشم چشم اشارت فهم را

Лаб ба ҷунбиш чун дароради чашми мазмуни гӯй ӯ

لب به جنبش چون درآرد چشم مضمون گوی او