Расонади ҷон ба лабами рӯзгори фурқати ту

رساند جان به لبم روزگار فرقت تو

Биё ки кишти марои орзӯии суҳбати ту

بیا که کشت مرا آرزوی صحبت تو

Ту рости даст бар оташи зи давр ва наздикаст

تو راست دست بر آتش ز دور و نزدیکست

Ки ман ба хушки ватар оташи занами зи фурқати ту

که من به خشک وتر آتش زنم ز فرقت تو

Шабӣ ба сафҳаи дил майнигорам аз васвос

شبی به صفحهٔ دل می‌نگارم از وسواس

Ҳазор бор ба калаки хаёли сӯрати ту

هزار بار به کلک خیال صورت تو

Ту он ситораи масъӯди пуртӯй ки ба аст

تو آن ستارهٔ مسعود پرتوی که به است

зи истиқомати дигари нуҷуми раҷъати ту

ز استقامت دیگر نجوم رجعت تو

Шавад муқобилаи кӯҳу коҳ агар синҷид

شود مقابلهٔ کوه و کاه اگر سنجد

Муҳаббати ман маҳҷӯр бо муҳаббати ту

محبت من مهجور با محبت تو

Баланд то нашавад дар ғамати ҳикояти ман

بلند تا نشود در غمت حکایت من

Наҳуфта бо дил худ мекунам шикояти ту

نهفته با دل خود می‌کنم شکایت تو

Ба табъи хешати азин беш чун гузорами боз

به طبع خویشت ازین بیش چون گذارم باز

Ки иқтизоӣ ҷафо мекунад табиати ту

که اقتضای جفا می‌کند طبیعت تو

Ба дӯстӣ ки сари хомае расон ба мидод

به دوستی که سر خامه‌ای رسان به مداد

зи дӯстон чу расад номае ба ҳазрати ту

ز دوستان چو رسد نامه‌ای به حضرت تو

Хуши он ки сӯии ватан бе камони тавваҷуҳи мо

خوش آن که سوی وطن بی‌کمان توجه ما

Кунад Аннани кашии тавсани табиати ту

کند عنان کشی توسن طبیعت تو

зи нақди ҷони сала аш бахшад аз ишорати ман

ز نقد جان صله‌اش بخشد از اشارت من

Ба муҳташам диҳад ар қосидии бишорати ту

به محتشم دهد ار قاصدی بشارت تو