Чун ба рух арақ фишон мекашӣ остини фурӯ

چون به رخ عرق فشان میکشی آستین فرو

Об ҳаёт меравад пеши ту дар замини фурӯ

آب حیات میرود پیش تو در زمین فرو

Бехабар омадӣ фурӯ дар дили бенавои ман

بی‌خبر آمدی فرو در دل بینوای من

Шоҳ ба хонаи гадои номдаҳи ин чунин фурӯ

شاه به خانهٔ گدا نامده این چنین فرو

Дар раҳи он сеӣ қадами пой ба гул шудаи фурӯ

در ره آن سهی قدم پای به گل شده فرو

Оҳ агар биоварад сар ба ман ҳазини фурӯ

آه اگر بیاورد سر به من حزین فرو

Гашта савору хӯрда май ман ҳамаи ҷои равони зи пай

گشته سوار و خورده می من همه جا روان ز پی

То дгарии нёрдши масти зи пушти зини фурӯ

تا دگری نیاردش مست ز پشت زین فرو

Наргиси чашми соҳират чун занад оташам ба дил

نرگس چشم ساحرت چون زند آتشم به دل

Резад аз об дидаам сад гули оташини фурӯ

ریزد از آب دیده‌ام صد گل آتشین فرو

Ваҷҳи сифеди раҳи ним саҷда туаст вой агар

وجه سفید ره نیم سجدهٔ توست وای اگر

Хок дар сарои ту риздм аз ҷабини фурӯ

خاک در سرای تو ریزدم از جبین فرو

Қобили хусравӣ буд ҳаркии басони муҳташам

قابل خسروی بود هرکه بسان محتشم

Сар ба ғуломӣ оварад пеши ту бар замини фурӯ

سر به غلامی آورد پیش تو بر زمین فرو